Некрафілія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Некрафілія (ад стар.-грэч.: νεκρός - «мёртвы» і стар.-грэч.: φιλία - «любоў») — сексуальная дэвіяцыя, якая праяўляецца ў палавой цязе да трупаў, а таксама секс з трупамі. Можа разглядацца як разнавіднасць фетышызма ці як самастойны разлад палавой перавагі.

Агульныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Некрафілія сустракаецца як сярод мужчын, так і сярод жанчын. Узрост некрафілаў таксама можа быць розным, пачынаючы ад падлеткавага і заканчваючы пажылым[1].

Эрых Фром пісаў, што прычынай некрафіліі можа стаць «панурая, пазбаўленая радасці змрочная атмасфера ў сям'і, дрымотнасць... адсутнасць цікавасці да жыцця, стымулаў, імкненняў і спадзяванняў, а таксама дух разбурэння ў сацыяльнай рэальнасці ў цэлым»[2].

У некаторых крыніцах некрафілія трактуецца як любоў да неадушаўлёных прадметаў наогул. Больш за тое, сустракаюцца згадкі пра тое, што слова першапачаткова мела менавіта такое значэнне. Псіхалагічна вельмі блізка да некрафіліі знаходзіцца сомнафілія, пры якой цяга накіравана на асоб, якія знаходзяцца ў несвядомым стане (сон, прытомнасць, кома).

Зноскі

  1. Дерягин Г. Б. Криминальная сексология. Курс лекций для юридических факультетов. М., 2008. С. 143. ISBN 978-5-93004-274-0.
  2. Фромм Э. Анатомия человеческой деструктивности.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]