Феакрыт

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Феакрыт
Θεόκρῐτος
Дата нараджэння:

315 да н.э.(-315)

Месца нараджэння:

Сіракузы

Дата смерці:

260 да н.э.(-260)

Род дзейнасці:

паэт

Феакрыт (стар.-грэч.: Θεόκριτος) (канец IV, Сіракузы, Сіцылія – 1-я палова III стст. да н.э.) – старажытнагрэчаскі паэт. Росквіт літаратурнай дзейнасці супадае з яго знаходжаннем у Александрыі пры двары Пталамея II. Заснавальнік жанру ідыліі, напісанай пераважна ў форме дыялога або маналога. Выкарыстоўваючы сіцылійскую фальклорную традыцыю пастухоўскіх спаборніцтваў у спевах. Стварыў букалічныя творы з умоўнымі вобразамі пастухоў, якія пакутуюць ад кахання на ўлонні прыроды («Тырсіс»). У ідыліях пра гараджан працягваў традыцыю дарыйскіх мімаў Сафрона: пераважалі любоўныя пачуцці («Вядзьмаркі»), бытавыя характарыстыкі («Сіракузянкі, або Жанчыны на свяце Адоніса»). Некаторыя ідыліі напісаны на міфалагічныя сюжэты («Дыяскуры», «Гілас» і іншыя). Стыль Феакрыта адметны спалучэннем вытанчанасці і натуралізму, іроніі і сур’ёзнасці, наіўнасці і выразнасці. Збераглося каля 30 яго ідылій (з іх не ўсе арыгінальныя) і больш за 20 эпіграм.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Феокрит. Мосх. Биион: Идиллии и эпиграммы. – М., 1958.

Литература[правіць | правіць зыходнік]

  • Чистякова Н.А. Эллинистическая поэзия. – Л., 1988.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]