Юпітэр, міфалогія
Юпітэр (лац.: Iuppiter) — у старажытнарымскай міфалогіі бог неба, дзённага святла, навальніцы, бацька багоў, вярхоўнае бажаство рымлян. Муж багіні Юноны, сын Сатурна і Опс. Адпавядае грэчаскаму Зеўсу. Бог Юпітэр шанаваўся на ўзвышшах, вяршынях гор у выглядзе каменя. Яму прысвечаны дні поўні - Іды.
Храм Юпітэра стаяў на Капітоліі, дзе Юпітэр разам з Юнона і Мінерва уваходзіў у тройку галоўных рымскіх бажаствоў.
Спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Юпітэр, міфалогія
| Старажытнарымская рэлігія і міфалогія | ||
|---|---|---|
| Жрацы |
Аўгуры • Аўгусталы • Арвальскія браты • Вялікі пантыфік • Вясталкі • Гаруспік • Калегія пантыфікаў • Саліі • Свяшчэнны цар • Фецыялы • Тыцыі • Фламіны • Эпулоны |
 |
| Вераванні і рытуалы |
Кнігі Сівіл • Святы (Квінкватрыі • Кансуаліі • Лемурыя • Луперкаліі • Матраналіі • Нептуналіі • Парэнталіі • Сатурналіі • Тэрэнцінскія гульні • Цэрэаліі • Ювяналіі) • Храм • Аўспіцыі |
|
| Галоўныя багі | ||
| Іншыя багі, бажаствы і духі |
||
| Персаніфікацыя |
Ангерона • Віртус • Канкордзія • Хонас • Фартуна |
|
