Ёс ван Клевэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Ёс ван Клевэ
Фатаграфія
Дата нараджэння 1485[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 1540[4][1][…]
Месца смерці
Грамадзянства
Бацька Willem van Cleve the Elder[d]
Дзеці Cornelis van Cleve[d]
Род дзейнасці мастак
Жанр партрэт
Commons-logo.svg Творы на Вікісховішчы

Ёс ван Клевэ, сапраўднае імя ван дэр Беке (Joos van der Beke, Joos van Cleve, дата нараджэння невядомая, як мяркуецца, Везель — 1540-41, Антверпен) — нідэрландскі мастак.

Першая згадка пра Ёса ван Клевэ ставіцца да 1511 года, калі ён быў прыняты ў Антверпенскую гільдыю Святога Лукі. Да гэтага Ёс ван Клевэ вучыўся ў Яна Юста ван Калькара разам з Барталамеусам Брэйнам Старэйшым(руск.) бел.. Ён лічыцца адным з самых дзейных мастакоў свайго часу. Пра яго знаходжанні ў Францыі сведчаць яго карціны і пасада мастака пры двары Францыска I. Ёсць факты, якія пацвярджаюць паездку Ёса ў Італію.

Сын Ёса ван Клевэ Карнеліс(гал.) бел. таксама стаў мастаком.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Галоўныя творы Ёса ван Клевэ — два алтара з выявай Успення Багародзіцы (у цяперашні час у Кёльне і Мюнхене), якія раней прыпісвалі невядомаму мастаку Майстру жыцця Марыі(руск.) бел..

Ёса ван Клевэ адносяць да мастакоў-раманістаў(руск.) бел.. У яго прыёмах мяккай мадэліроўкі аб’ёмаў адчуваецца водгалас ўплыву сфумата Леанарда да Вінчы. Тым не менш многімі істотнымі бакамі сваёй творчасці ён моцна звязаны з нідэрландскай традыцыяй.

«Успенне Багародзіцы» са Старой пінакатэкі некалі знаходзілася ў кёльнскай царквы панны Марыі і было замоўлена прадстаўнікамі некалькіх багатых, роднасных паміж сабой кёльнскіх сем’яў. Алтарная карціна(руск.) бел. мае дзве бакавыя створкі з выявай святых-заступнікаў заказчыкаў. Цэнтральная створка ўяўляе найбольшую цікавасць. Ван Мандэр пісаў пра мастака: «Ён быў лепшым каларыстам свайго часу, творам сваім ён умеў паведамляць вельмі прыгожую рэльефнасць і надзвычай блізка да прыроды перадаваў колер цела, карыстаючыся пры гэтым толькі адной цялеснай фарбай. Яго творы шанаваліся аматарамі мастацтва вельмі высока, чаго яны цалкам заслугоўвалі».

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. Joos van Cleve // RKDartists Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Itaú Cultural Joos van Cleve // Enciclopédia Itaú CulturalSão Paulo: Itaú Cultural, 1987. — ISBN 978-85-7979-060-7 Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Art UK — 2003. Праверана 12 жніўня 2015.
  5. Joos van Cleve

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]