Алесь Ляжневіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Алесь Ляжневіч
Алесь Ляжневіч.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 30 лістапада 1890(1890-11-30)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1937
Месца працы:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: драматург, тэатральны дзеяч
Мова твораў: беларуская
Грамадская дзейнасць
Член у

Алесь Ляжневіч (Аляксандр Францавіч Ляжневіч; псеўданімы: Алесь Бяздольны; Язэп Церабеж; ініцыялы: А. Ф.; 1890, вёска Сенцяняты, Свянцянскі павет, Віленская губерня, цяпер Смаргонскі раён Гродзенская вобласць — 1937) — беларускі драматург і тэатральны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1914 годзе быў мабілізаваны ў царскую армію; ваяваў на Румынскім фронце. У 1917—1920 гадах у Адэсе ў Чырвонай Арміі, працаваў у абласным тэатры, быў акцёрам бежанскай суполкі «Беларускі гай». Вучыўся ў прыватнай тэатральнай школе. З 1920 г. у Мінску, акцёр БДТ-1, у 1921 — яго дырэктар. У 1922—1926 гадах у Маскве, дырэктар беларускай студыі Дзяржаўнага інстытута тэатральнага мастацтва, затым працаваў інспектарам Наркамасветы БССР па справах мастацтва. Публікаваўся з 1924 года. Разам з Я. Купалам і Ц. Гартным уклаў анталогію «Беларускі дэкламатар Чырвоны Дудар» (1924).

У 1924 годзе падчас партыйнай чысткі быў выключаны з партыі з прычыны «адарванасці ад мас і палітычнай непісьменнасці». З кастрычніку 1927 года кансультант, асістэнт рэжысёра на кінафабрыцы «Савецкая Беларусь» у Ленінградзе. Арыштаваны АДПУ СССР 20.7.1930 г. у Ленінградзе па справе «Саюза вызвалення Беларусі». 10.4.1931 пастановай Калегіі АДПУ СССР сасланы на 5 гадоў у Пашахонне-Валадарск (Яраслаўская вобласць). Арыштаваны паўторна ў 1937 годзе. Расстраляны. Рэабілітаваны ў 1957 годзе.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Новыя ўсходы: П’еса ў 6-ці актах. Мн., 1927;
  • Таміла: Меладрама ў 5-ці дзеях. Мн., 1927;
  • З дымам-пажарам: Рэвалюцыйная п’еса ў 3-х дзеях. Мн., 1928;
  • Сялянскі тэатр: Дарады ў пытаннях тэатральнай тэхнікі і методы пастаноўкі п’ес сялянскімі і гарадскімі клубнымі драмгурткамі. Мн., 1928.