Перайсці да зместу

Алесь Мікус

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Алесь Мікус
Дата нараджэння 1982[1]
Месца нараджэння
Краіна
Альма-матар
Музычная дзейнасць
Прафесіі публіцыст, перакладчык
Грамадская дзейнасць
Член у

Алесь Мікус (нар. 1982, Мінск) — беларускі музыкант, публіцыст, перакладчык.

Выпускнік Беларускага гуманітарнага ліцэя, Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (аддзяленне псіхалогіі), вучыўся ў аспірантуры Акадэміі паслядыпломнай адукацыі. Унук акцёра Купалаўскага тэатра Народнага артыста БССР Здзіслава Стомы.

Грамадская дзейнасць

[правіць | правіць зыходнік]

У 1997 годзе быў удзельнікам Устаноўчага з’езду «Маладога фронту». З 1999 году браў удзел у дзейнасці «Белага легіёну» (пазней — аўтар гімна гэтай арганізацыі[2]). У 2002 годзе адзін са стваральнікаў суполкі «GEGA Ruch» — маладзёжнага крыла Цэнтра этнакасмалогіі «Крыўя».

Публіцыстычная і выдавецкая дзейнасць

[правіць | правіць зыходнік]

У «Маладым фронце» выдаваў газету «Гэта мы» (1997—2000). Для Беларускай партыі свабоды падрыхтаваў часопіс «Нацыя» (выйшаў адзіны нумар, 2001), для права-кансерватыўнага крыла руху «Зубр» — бюлетэнь «Рубон» (2002). Удзельнічаў у выданні газеты «Слова нацыі» (2001—2002).

У 2003—2005 г. стварыў і рэдагаваў сайт Gegaruch.org. У 2012 г. заснаваў сайт Svajksta.by. Рэдактар часопіса-гадавіка «Svajksta» (2017-2021). Укладальнік кнігі «Пра паганства і балтаў» (2018), выдавец кніжнай серыі "Бібліятэка «Свайксты» (выдадзеныя 4 кнігі).

З 2012 г. быў сябрам ліквідаванага ў 2021 г. Саюза беларускіх пісьменнікаў. Аўтар «Беларуска-літоўскага размоўніка» (выйшаў у 2011 годзе пры падтрымцы Пасольства Літвы ў Беларусі).

Перакладчыцкая дзейнасць

[правіць | правіць зыходнік]
  • Мечысловас Ючас. Грунвальдская бітва / Пераклад з літ.: А. Мікус. — Вільня; Беласток, 2010. — 243 с.
  • Рымвідас Пятраўскас. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: склад — структура — улада / Пераклад з літ.: А. Мікус.  — Смаленск, 2014. — 386 с.
  • Стэфан Крыстафер Роўэл. Уздым Літвы: Паганская імперыя ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе, 1295—1345 / Пераклад з англ.: А. Мікус. — Мінск, 2015. — 423 с.
  • Антанас Ціла. Скарб Вялікага Княства Літоўскага падчас Дваццацігадовай вайны (1648—1667 гг.) / Пераклад з літ.: А. Мікус. — Смаленск, 2015. — 384 с.
  • Ёнас Трынкунас. Шлях старалітоўскай веры / Пераклад з літ.: А. Мікус. — Смаленск, 2019. — 208 с.
  • Гінтарас Бераснявічус. Вырай: паняцце пра пасмяротнае жыццё ў старалітоўскім светапоглядзе / Пераклад з літ.: А. Мікус. — Смаленск, 2020. — 192 с.

Музычная дзейнасць

[правіць | правіць зыходнік]

2008: стварэнне мартыял-гурта «Крывакрыж». На выдадзеным у Літве дыску «У каралеўскіх далонях», які выйшаў пры падтрымцы Саюза пісьменнікаў Літвы, «Крывакрыж» выканаў палову песень. Поўнафарматны дыск «Малітвы вайны»[3] выйшаў у 2009 годзе.

2012: акустычны альбом «Вырай».

2013: падчас штогадовага фэсту «Crivia Aeterna» выступ у рамках беларуска-латышскага музычнага этна-ф’южн-праекту Ugn-Udn.

2014: інтэрнэтавы міні-альбом «Рамантыка» (у складзе: сола-раяль-скрыпка), у тым ліку з песнямі на словы даваенных паэтаў Тодара Кляшторнага і Уладзіміра Дубоўкі[4].

2015: інтэрнэтавы альбом «Марыйскія песні[5]» (раяль, сола, паэтычнае дэкламаванне), створаны па ўражаннях ад паездкі да марыйскіх паганцаў у Марый Эл.

2016: працяг музычнай творчасці ў рамках сумеснага мінска-гомельскага музычнага праекта «Eizva» (песні «Дзень адзінства», «Гімн Вайшнорыі»[6], «Генэрал Люцыян»[7] і інш.).

Даследчыя артыкулы

[правіць | правіць зыходнік]
  • Мікус А. Ярамір быў жабай. Раман Э. Бульвера «Раса, што ўжо ідзе» як прататып аповесці В. Ластоўскага «Лабірынты» // Arche. 2011. № 5 (104). С. 215—239.
  • Мікус А. Ці пазычыў Ян Баршчэўскі сюжэт у езуітаў? // Беларускі фальклор: матэрыялы і даследаванні. Збор.навуковых прац. Вып. 6. Мінск: Беларус. навука, 2019. С. 67-73.

Зноскі