Аляксандр Фёдаравіч Чарняўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Фёдаравіч Чарняўскі
Дата нараджэння 14 верасня 1938(1938-09-14) (81 год)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік, спецыяліст у галіне інфарматыкі
Навуковая сфера інфарматыка
Месца працы
Навуковая ступень доктар тэхнічных навук
Альма-матар
Узнагароды і прэміі

Аляксандр Фёдаравіч Чарняўскі (нар. 14 верасня 1938, г. Разань, РСФСР) — беларускі вучоны ў галіне інфарматыкі. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1994; член-карэспандэнт з 1986), доктар тэхнічных навук (1973), прафесар (1978). Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі БССР (1979).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Закончыў Разанскі радыётэхнічны інстытут (1960). З 1964 года у Белдзяржуніверсітэце: старшы, галоўны інжынер, старшы навуковы супрацоўнік, загадчык сектара праблемнай лабараторыі. З 1971 года загадчык лабараторыі, аддзела НДІ прыкладных фізічных праблем пры Белдзяржуніверсітэце, у 1979—2009 гг. дырэктар, з 2010 года загадчык аддзела гэтага інстытута. У 1973—1979 гг. і з 1986 года загадчык кафедры Белдзяржуніверсітэта, у 1997—2002 гг. член Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

Навуковыя даследаванні па распрацоўцы фізіка-тэхнічных метадаў і вымяральна-вылічальных сродкаў аўтаматызаванай апрацоўкі інфармацыі. Распрацаваў метады паралельна-канвеернай апрацоўкі інфармацыі, прынцыпы структурнай пабудовы вымяральных пераўтваральнікаў і лічбавых устройстваў мадулярнай экспрэс-апрацоўкі даных, адпаведную мікраэлектронную элементную базу. Распрацаваў тэорыю пераўтварэння пазіцыйнага кода ў мінімальна-лішні мадулярны код і камп'ютарна-алгарытмічныя сродкі выканання модульных аперацый для многамашыннай і мультыпрацэсарнай тэхналогіі мадулярнай апрацоўкі інфармацыі, якая дазваляе ажыццяўляць хуткія і высокадакладныя вылічэнні пры лічбавай апрацоўцы сігналаў, лічбавых даных; метады, алгарытмы і праграмнае забеспячэнне гібкіх інфармацыйных тэхналогій, прызначаных для выкарыстання ў розных сістэмах; метад і тэхніку ўпраўлення параметрамі імпульсных дыёдных паскаральнікаў зараджаных часціц з дапамогай лазерна-плазменнага катода.

Аўтар звыш 300 навуковых прац, у т.л. 8 манаграфій і 77 вынаходстваў.

Прэміі і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Прэмія Савета Міністраў СССР 1984 года за стварэнне і ўкараненне ў вучэбны працэс аўтаматызаваных навучальных сістэм.
  • Дзяржаўная прэмія БССР 1986 года за распрацоўку і ўкараненне ў практыку оптыка-фізічных даследаванняў статыстычных метадаў часавага аналізу хуткапераменных патокаў светлавога выпраменьвання.
  • Дзяржаўная прэмія СССР 1991 года за распрацоўку і ўкараненне ў народную гаспадарку сістэм пазіцыйна-мадулярнага тыпу.

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Статистические методы измерений в экспериментальной ядерной физике. М.: Атомиздат, 1980 (разам з А. Патапавым).
  • Системы технического зрения. Л.: Машиностроение, 1988 (разам з А.Пісарэўскім).
  • Статистический анализ случайных потоков в физическом эксперименте. Мн.: Университетское, 1988 (у суаўт.).
  • Высокоскоростные методы и системы цифровой обработки информации. Мн.: Изд-во БГУ, 1996 (у суаўт.).
  • Обработка информации в радиофизических системах. Мн.: БГУ, 2004.