Анатоль Цімафеевіч Пікулеў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Анатоль Цімафеевіч Пікулеў
руск.: Анатолий Тимофеевич Пикулев
Дата нараджэння 10 кастрычніка 1931(1931-10-10)
Месца нараджэння станіца Глазуноўская, Валгаградская вобласць, СССР
Дата смерці 1993(1993)
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР
Навуковая сфера біяхімія, радыебіялогія
Месца працы Кемераўскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт, Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт
Навуковая ступень доктар біялагічных навук
Навуковае званне прафесар
Альма-матар Валгаградскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт
Партыя
Узнагароды
Медаль «Ветэран працы»

Анатоль Цімафеевіч Пі́кулеў[1] (руск.: Анатолий Тимофеевич Пикулев; 10 кастрычніка 19311993) — вучоны ў галіне біяхіміі і радыебіялогіі, доктар біялагічных навук (1971), прафесар (1972). Заслужаны работнік народнай адукацыі БССР (1989).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў станіцы Глазуноўская (зараз у Кумылжанскім раёне Валгаградскай вобласці Расіі). У 1955 годзе скончыў Валгаградскі медыцынскі інстытут і ў 1958 годзе аспірантуру пры кафедры біяхіміі. Быў накіраваны ў Кемераўскі дзяржаўны медыцынскі інстытут, дзе займаў пасады асістэнта, дацэнта кафедры біяхіміі[2]. З 1961 года А. Ц. Пікулеў працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце. Спачатку займаў пасаду дацэнта кафедры фізіялогіі і біяхіміі раслін, у 1964—1993 гг. — загадчыка кафедрай біяхіміі. Адначасова ў 1973—1980 гг. на пасадзе дэкана біялагічнага факультэта.

Навуковая і грамадская дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар навуковых прац па даследаванні залежнасці актыўнасці ферментаў азоцістага абмену цэнтральнай нервовай сістэмы і іншых тканак ад дзеяння на арганізм іанізавальных выпраменьванняў і іншых фактараў. Займаўся даследаваннем ролі гармонаў у абмене рэчываў. Аўтар больш за 300[2] навуковых прац.

Уваходзіў у склад навукова-метадычнага аб’яднання біялогіі і геаграфіі Міністэрства народнай адукацыі БССР, навукова-метадычных саветаў універсітэта і біялагічнага факультэта, навуковых саветаў Акадэміі навук СССР і Акадэміі навук БССР па радыебіялогіі і біяхіміі, саветаў па прысуджэнню вучоных ступеняў пры інстытутах біяарганічнай хіміі і радыебіялогіі АН БССР і Маскоўскім дзяржаўным універсітэце, рэдакцыйнай калегіі часопіса «Вестник БГУ»[2].

Сярод апублікаваных прац:

  • Метаболические сдвиги в митохондриях облученного организма, связанные с циклом трикарбоновых кислот. — Мн.: Наука и техника, 1977. (разам з А. С. Чаркасавай, М. Ю. Тайцам)

Узнагароды і званні[правіць | правіць зыходнік]

  • Медаль «Ветэран працы»
  • Дыплом УЦСПС і Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхніцы СССР (1986)
  • Заслужаны работнік народнай адукацыі БССР (1989)
  • Ганаровая грамата міністэрства вышэйшай і сярэдняй адукацыі БССР
  • Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета БССР
  • Ганаровыя граматы Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта
  • Прэмія Асацыяцыі еўразійскіх універсітэтаў (1994, пасмяротна)[2]

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

У гонар вучонага названая адна з лекцыйных аўдыторый кафедры біяхіміі біялагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта і ў ёй змешчана бібліятэка, перададзеная ў дар яго жонкай[2].

Зноскі

  1. Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 4. Недалька — Стаўраліт / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ ім. Петруся Броўкі, 1985. — 599 с., іл. — 10 000 экз.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Пикулев Анатолий Тимофеевич(руск.)  // Сайт біялагічнага факультэта БДУ

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]