Антані ван Левенгук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Антані ван Левенгук
нідэрл.: Anton van Leeuwenhoek
Jan Verkolje - Antonie van Leeuwenhoek.jpg
Дата нараджэння

24 кастрычніка 1632(1632-10-24)[1][2]

Месца нараджэння

Дэлфт, Паўднёвая Галандыя, Нідэрланды, Каралеўства Нідэрландаў[3]

Дата смерці

26 жніўня 1723(1723-08-26)[1][2] (90 гадоў)

Месца смерці

Дэлфт, Паўднёвая Галандыя, Нідэрланды, Каралеўства Нідэрландаў[3]

Грамадзянства

Flag of the Netherlands.svg Каралеўства Нідэрландаў

Род дзейнасці

біёлаг, вучоны, вынаходнік, фізік

Навуковая сфера

мікраскапія[d] і мікрабіялогія

Вядомы як

Першаадкрывальнік найпрасцейшых, зрабіў першае апісанне эрытрацытаў, першы назіраў бактэрыі.

Узнагароды і прэміі
Подпіс

Подпіс

Commons-logo.svg Антані ван Левенгук на Вікісховішчы

Антані ван Ле́венгук (Antoni van Leeuwenhoek, Thonius Philips van Leeuwenhoek; 24 кастрычніка 1632, Дэлфт, Нідэрланды — 26 жніўня 1723, Дэлфт) — галандскі натураліст, канструктар мікраскопаў, заснавальнік навуковай мікраскапіі, член Лонданскага каралеўскага таварыства (з 1680), даследаваў з дапамогай сваіх мікраскопаў структуру розных формаў жывой матэрыі.

Зрабіў лінзы, якія павялічвалі ў 150—300 разоў. З іх дапамогай назіраў і замалёўваў бактэрыі (1683), эрытрацыты, найпрасцейшых, раслінныя і жывёльныя клеткі, будову мышцаў і іншых частак і органаў больш за 200 відаў раслін і жывёл. Адкрыў сперматазоіды чалавека (1677); лічыў, што ў сперматазоідзе змяшчаецца сфарміраваны зародак, а яйцо служыць сілкавальным матэрыялам. Апісаў партэнагенез у тлей. Адзначыў розніцу ў будове адна- і двухдольных раслін. Назіранні апісваў у лістах (каля 300), галоўным чынам Лонданскаму каралеўскаму таварыству.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  2. 2,0 2,1 Anthony van Leeuwenhoek — 2009.
  3. 3,0 3,1 Левенгук Антони ван // Большая советская энциклопедия Алферов Жорес: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Левенгук // БЭ ў 18 т. Т. 9. — Мн., 1999. — С. 178.