БРМ-1К

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
БРМ-1К
TB2015ExhibitionP2-36.jpg
БРМ-1К
Тып Баявая разведвальная машына
Баявая маса, т 13,2
Экіпаж, чал. 6
Гісторыя
Распрацоўнік Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік КБ ЧТЗ
Вытворца Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік Курганмашзавод
Гады вытворчасці з 1972
Гады эксплуатацыі з 1973
Колькасць выпушчаных, шт. больш 1500
Асноўныя аператары Flag of Belarus.svg БеларусьFlag of Russia.svg РасіяFlag of Ukraine.svg Украіна
Габарыты
Даўжыня, мм 6760
Шырыня, мм 2940
Вышыня, мм 1920
Дарожны прасвет, мм 370
Узбраенне
Калібр і марка гарматы 73-мм гармата 2А28
Тып гарматы гладкаствольны паўаўтаматычны гранатамёт
Даўжыня ствала, калібраў 29
Боекамплект гарматы 20
Вуглы ВН, град. −4..+30
Далёкасць стральбы, км да 4
Прыцэлы 1ПН22М
Кулямёты 1 х 7,62-мм ПКТ
Рухомасць
Тып рухавіка УТД-20
Магутнасць рухавіка, к. с. 300
Хуткасць па шашы, км/г 65
Запас ходу па шаша, км 600
Удзельная магутнасць, к. с./т 22,7
Пераадольваемы ўздым, град. 35
Пераадольваемая сценка, м 0,7
Пераадольваемы роў, м 2,5

Баява́я разве́двальная машы́на БРМ-1К — браніраваная самаходная машына на гусенічным хаду, прызначаная для разведкі на поле боя.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Баявая разведвальная машына БРМ-1К была распрацавана на базе БМП-1 у КБ Чэлябінскага трактарнага завода на пачатку 1970-х гадоў. Прызначалася для вядзення інструментальнай разведкі ў інтарэсах сухапутных войскаў і стваралася ў якасці замены ў разведпадраздзяленнях лёгкага плаваючага танка ПТ-76. БМП-1 была абраная ў якасці базавай невыпадкова, так як яна была здольная пераадольваць водныя перашкоды ўплаў, а акрамя таго, за кошт уніфікацыі вузлоў і дэталяў аблягчаўся працэс прыняцця машыны на ўзбраенне, зніжаўся яе кошт. БРМ-1К была прынятая на ўзбраенне ў 1972 годзе і серыйна выраблялася на КМЗ з 1973 года.

Апісанне канструкцыі[правіць | правіць зыходнік]

Агульная кампаноўка машыны паўтарае сабой БМП-1: МТА ў пярэдняй часткі зварнога бронякорпуса, а баявое — у сярэдзіне і карме. Вялікая двухмесная вежа кругавога кручэння ссунутая бліжэй да кармавой частцы машыны. Гэтак жа да знешніх адрозненняў ад БМП 1 можна аднесці размяшчэнне бервяна «самавыратаўніка» па правым борце, наяўнасць штангі антэны на заднім борце, іншае (3 у шэраг з двух бакоў вежы) размяшчэнне апаратуры задымлення.

Экіпаж[правіць | правіць зыходнік]

Умяшчальнасць машыны 6 чалавек, у экіпаж уваходзяць 6 чалавек: камандзір машыны (ён жа старшы аператар), наводчык-аператар, 2 радыётэлеграфіста і механік-кіроўца.

Абсталяванне[правіць | правіць зыходнік]

У свабоднай прасторы між вежай і дэсантнымі люкамі размешчаны прыналежнасці для вядзення інжынернай, хімічнай, біялагічнай, радыяцыйнай разведкі. Абсталяванне БРМ-1К дазваляе экіпажу вырашаць наступныя задачы:

  • вызначаць дырэкцыённы вугал падоўжнай восі машыны (вугал паміж паўночным кірункам вертыкальнай лініі каардынатнай сеткі карты і кірункам падоўжнай восі машыны, прачэрчанай на карце);
  • бесперапынна выпрацоўваць навігацыйную інфармацыю (бягучыя прамавугольныя каардынаты і дырэкцыённы вугал па пункту прызначэння);
  • вызначыць каардынаты мэтаў;
  • вызначыць вуглы паміж падоўжнай воссю машыны і напрамкамі на арыенціры (мэты);
  • вымераць далёкасці да мэтаў;
  • весці пошук, выяўленне, суправаджэнне і вымярэнне каардынат рухаючыхся мэтаў;
  • весці радыяцыйную і хімічную разведку;
  • забяспечваць радыёсувязь у УКХ і КХ дыяпазонах і хуткасную перадачу інфармацыі;
  • весці назіранне за мясцовасцю ў дзённых і начных умовах.

Для арыентавання і вядзення разведкі машына абсталявана наступнай спецыяльнай апаратурай — навігацыйнай апаратурай ТНА-3, лазерным далямерам, радыёлакацыйнай станцыяй, прыёмнікам-пеленгатарам, мінашукальнікам, прыборам хімічнай разведкі, двума радыёстанцыямі для блізкай і далёкай сувязі. Для далёкай сувязі маецца камплект для разгортвання стацыянарнай антэны тыпу «дыполь».

Узбраенне[правіць | правіць зыходнік]

  • 73-мм гармата Гром (20 стрэлаў)
  • 7,62-мм кулямёт ПКТ (2000 патронаў)

На ўзбраенні[правіць | правіць зыходнік]

Дзе можна ўбачыць[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. The Military Balance 2016. — P. 190
  2. The Military Balance 2016. — P. 178
  3. The Military Balance 2016. — P. 179
  4. The Military Balance 2016. — P. 179
  5. The Military Balance 2016. — P. 182
  6. The Military Balance 2016. — P. 184
  7. The Military Balance 2016. — P. 185
  8. The Military Balance 2016. — P. 190
  9. The Military Balance 2016. — P. 203
  10. The Military Balance 2016. — P. 208
  11. The Military Balance 2016. — P. 205

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Карпенко А. В. Боевые машины пехоты и десанта // Обозрение отечественной бронетанковой техники (1905-1995). — Санкт-Петербург: Невский бастион, 1996. — С. 131. — 480 с. — 10 000 экз.