Барыс Іванавіч Тарасюк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Барыс Іванавіч Тарасюк
укр.: Борис Іванович Тарасюк
Borys Tarasyuk-800px cropped (3×4).jpg

Minister of Foreign Affairs[d]
17 красавіка 1998 — 29 верасня 2000
Папярэднік Генадзь Іосіфавіч Удавенка
Пераемнік Анатоль Максімавіч Зленка
Minister of Foreign Affairs[d]
4 лютага 2005 — 30 студзеня 2007
Папярэднік Канстанцін Іванавіч Грышчанка
Пераемнік Уладзімір Агрызка
народны дэпутат Украіны[d]
14 мая 2002 — 17 сакавіка 2005
народны дэпутат Украіны[d]
25 мая 2006 — 12 верасня 2006
народны дэпутат Украіны[d]
23 лістапада 2007 — 12 снежня 2012
народны дэпутат Украіны[d]
12 снежня 2012 — 27 лістапада 2014
народны дэпутат Украіны[d]
27 лістапада 2014 — 29 жніўня 2019

Нараджэнне 1 студзеня 1949(1949-01-01)[1] (72 гады)
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, дыпламат
Узнагароды
Grand Cross of the Order of Leopold II Grand Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland ордэн князя Яраслава Мудрага ордэн «За заслугі» І ступені ордэн «За заслугі» ІІ ступені ордэн «За заслугі» ІІІ ступені Grand Cross of the Order of Grand Duke Gediminas кавалер Вялікага крыжа ордэна «За заслугі перад Літвой» Вялікі крыж ордэна Заслуг ордэн Гонару Bene Merito honorary badge
Commons-logo.svg Барыс Іванавіч Тарасюк на Вікісховішчы

Барыс Іванавіч Тарасюк (нар. 1 студзеня 1949, г. Дзяржынск, Данецкая вобласць, Украінская ССР, СССР) — украінскі палітык і дыпламат, міністр замежных спраў Украіны (1998—2000, 2005—2007), віцэ-прэзідэнт Парламенцкай асамблеі Еўранэст. Заснавальнік і дырэктар Інстытута еўра-атлантычнага супрацоўніцтва і старшыня грамадскага савета часопіса «ЕвроАтлантика». Лідар Народнага Руху Украіны (2003—2012), з 2013 года намеснік старшыні партыі ВА «Бацькаўшчына». Народны дэпутат Украіны 4-га, 5-га, 6-га, 7-га, 8-га скліканняў Вярхоўнай Рады Украіны. Намеснік старшыні Камітэта па замежных справах (з 2014 года), старшыня падкамітэту па пытаннях заканадаўчага забеспячэння і кантролю за дзейнасцю дыпламатычнай службы.

Міністр замежных спраў Украіны ва ўрадах Валерыя Пуставойценкі, Віктара Юшчанкі, Юліі Цімашэнка, Юрыя Еханурава і Віктара Януковіча.

Зноскі

  1. Boris Tarasjuk // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.