Барыс Алегавіч Панкратаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Барыс Панкратаў
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Барыс Алегавіч Панкратаў
Нарадзіўся 30 снежня 1982(1982-12-30)[1] (35 гадоў)
Грамадзянства Сцяг Беларусі Беларусь
Рост 190 см
Вага 83 кг
Пазіцыя брамнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Беларусі Слуцк
Нумар 34
Кар’ера
Клубная кар’ера*
1999 Сцяг Беларусі Дняпро-2 (Магілёў) 13 (-24)
2001 — 2004 Сцяг Беларусі Спартак-ВАР (Шклоў) 92 (-93)
2005 — 2007 Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) 20 (-18)
2008 — 2009 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск) 14 (-14)
2009   Сцяг Беларусі Граніт (Мікашэвічы) 9 (-11)
2010 — 2011 Сцяг Беларусі Дняпро (Магілёў) 26 (-37)
2012 Сцяг Беларусі Нёман (Гродна) 1 (-4)
2013 — 2014 Сцяг Беларусі Дняпро (Магілёў) 31 (-37)
2015 — 2016 Сцяг Беларусі Белшына (Бабруйск) 46 (-47)
2017 — Сцяг Беларусі Слуцк 41 (-47)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 6 снежня 2018.


Барыс Панкратаў (нар. 30 снежня 1982, Магілёў) — беларускі футбаліст, брамнік клуба «Слуцк».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Пачаў кар’еру ў Магілёве. Гуляў у барысаўскім БАТЭ, мінскім «Дынама», магілёўскім «Дняпро». Пасля вылету магіляўчан з Вышэйшай лігі ў студзені 2012 года перайшоў у гродзенскі «Нёман», дзе стаў другім брамнікам пасля Сяргея Чэрніка.

У студзені 2013 года вярнуўся ў «Дняпро»[2] і стаў другім брамнікам пасля Артура Каценкі, але нярэдка з’яўляўся і ў стартавым складзе. У сезоне 2014, пасля зыходу з каманды Каценкі, стаў асноўным брамнікам. У сакавіку 2014 года стаў капітанам каманды[3]. У ліпені 2014 года атрымаў траўму, з-за якой некаторы час не гуляў. Пасля вяртання стаў чаргавацца ў браме з Уладзімірам Журавым.

Па выніках сезону 2014 «Дняпро» страціў месца ў Вышэйшай лізе, і Панкратаў разарваў з ім кантракт[4]. У студзені 2015 года апынуўся на праглядзе ў «Белшыне»[5] і ў выніку пачаў сезон 2015 у бабруйскім клубе. Здолеў стаць асноўным брамнікам бабруйчан, дапамог ім заняць высокае чацвёртае месца ў чэмпіянаце, прапусціўшы ў 26 матчах усяго 16 галоў. У маі-чэрвені Панкратаў, не прапускаючы ў пяці матчах запар, выдаў «сухую» серыю з 537 хвілін, якая стала адной з найдаўжэйшых у чэмпіянаце.

У першай палове сезону 2016 Панкратаў быў другім брамнікам пасля Антона Амельчанкі. Улетку 2016 года, калі большасць ігракоў пакінула «Белшыну», застаўся ў клубе ў якасці асноўнага брамніка і стаў капітанам каманды, але не здолеў яе выратаваць ад вылету ў Першую лігу.

У студзені 2017 года далучыўся да «Слуцка», з якім у лютым падпісаў кантракт[6]. Пачынаў сезон 2017 у якасці асноўнага брамніка случан, але пазней з-за траўм стаў радзей з’яўляцца на полі. У снежні 2017 года падоўжыў кантракт са «Слуцкам»[7]. У сезоне 2018 трывала гуляў у стартавым складзе каманды. У снежні 2018 года падпісаў новае пагадненне са случанамі[8].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
1999 Д3 Дняпро-2 Сцяг Беларусі 13 -24
2001 Д3 Спартак-ВАР-Дняпро Сцяг Беларусі 24 -24
2002 Д3 Спартак-ВАР-Дняпро Сцяг Беларусі 18 -13
2003 Д3 Спартак-ВАР Сцяг Беларусі 28 -35
2004 Д3 Спартак-ВАР Сцяг Беларусі 22 -21
2005 Д1 БАТЭ Сцяг Беларусі 5 -3
2006 Д1 БАТЭ Сцяг Беларусі 7 -8
2007 Д1 БАТЭ Сцяг Беларусі 8 -7
2008 Д1 Дынама Сцяг Беларусі 14 -14
2009 (1) Д1 Граніт Сцяг Беларусі 9 -11
2010 дубль Дняпро Сцяг Беларусі 25 -11
2011 Д1 Дняпро Сцяг Беларусі 26 -37
2012 Д1 Нёман Сцяг Беларусі 1 -4
2013 Д1 Дняпро Сцяг Беларусі 10 -9
2014 Д1 Дняпро Сцяг Беларусі 21 -28
2015 Д1 Белшына Сцяг Беларусі 26 -16
2016 Д1 Белшына Сцяг Беларусі 20 -31
2017 Д1 Слуцк Сцяг Беларусі 16 -17
2018 Д1 Слуцк Сцяг Беларусі 25 -30

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]