Валянцін Аляксеевіч Губараў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Валянцін Аляксеевіч Губараў
Фатаграфія
Дата нараджэння 14 красавіка 1948(1948-04-14) (72 гады) ці 1948[1][2]
Месца нараджэння
Падданства Flag of the Soviet Union.svg СССРFlag of Belarus.svg Беларусь
Грамадзянства
Род дзейнасці мастак, дзеяч мастацтваў
Жанр наіўнае мастацтва
Вучоба Горкаўскае мастацкае вучылішча, Маскоўскі паліграфічны інстытут

Валянці́н Аляксе́евіч Гу́бараў (нар. 14 красавіка 1948, Горкі) — беларускі мастак, графік, працуе ў жанры наіўнага мастацтва. Член Беларускага саюза мастакоў. Удзельнік рэспубліканскіх і міжнародных мастацкіх выстаў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пра карціны Валянціна Губарава распавядаць лёгка – яны вельмі літаратурныя, сюжэтныя, прадметныя. Але калі на іх паглядзіш, застаецца тое, што немагчыма перадаць словамі. Застаецца сумная усмешка, троху дзіцячая, наіўная і разумная. Нібыта толькі што менавіта табе адкрылася праўда і ты дазнаўся адказ на адно са спрадвечных пытанняў...

Нарадзіўся ў 1948 годзе ў горадзе Горкі. Скончыў Горкаўскае мастацкае вучылішча, потым факультэт графікі Маскоўскага паліграфічнага інстытута[4][5].

У 1975 годзе пераехаў у Беларусь. Займаўся ілюстраваннем кніг, працаваў мастаком у выдавецтве. З 1991 года удзельнічае ў рэспубліканскіх і міжнародных мастацкіх выстаўках[4][6].

З 1991 года персанальныя выставы Губарава штогод ладзяцца ў Францыі[7].

Член Беларускага саюза мастакоў (1989). Ганаровы член мастацкай асацыяцыі «Шэдэўр» (Германія)[4].

В 1994 годзе заключыў эксклюзіўны кантракт з галерэяй «Les Tournesols» (Парыж), у 2006 годзе — з мастацкай галерэяй «Ла Сандр-арт» (Мінск)[4][6].

Працы Губарава знаходзяцца ў музеях і прыватных калекцыях па ўсім свеце (Нацыянальны мастацкі музей Рэспублікі Беларусь, музей «Zimmerly Art Museum(англ.) бел.» (ЗША), галерэі «Schaer und Wildbolz» (Швейцарыя), «Kunststuck» (Германія), прыватныя калекцыі ў Расіі, ЗША, Вялікабрытаніі, Японіі, Гішпаніі, Ізраіля, Германіі і інш.)[4][6].

Працы выстаўляюцца на аўкцыёнах «Christie`s» (Лондан), «Drouot Richelieu» і «Taschen» (Парыж), «KINSKY» (Вена)[6].

Жыве і працуе ў Мінску[4].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Па словах мастака, шлях да майстэрства пачаўся ў дзяцінстве, калі ён « перамаляваў па кратках» з паштовак карціны рускіх мастакоў — І. Левітана, А. Саўрасава, Ф. Рашэтнікава. На 3-ім курсе мастацкай вучэльні адкрыў працы Дж. Полака, П. Сезана, В. Ван Гога, А. Маціса, звяртаўся да нацюрмортаў у пошуках уласнага стыля[6][8].

Паводле вызнаэння мастака, персанажы яго карцін — «простыя людзі», якія «не чыталі Гегеля і Канта», але «бескарыслівыя, чыстыя сэрцам», у якіх «няма камерцыйнай жылкі», але «ёсць імкненне да шчасця». У аснове сюжэтаў часта прысутнічаюць успаміны з дзяцінства і юнацтва, настальгічныя матывы, дэталі быту савецкага часу[6].

Прэса адзначае губараўскую «яркую індывідуальнасць» і яго « асаблівае бачанне свету»: «…карціны часта апісваюць будні невялікіх правінцыйных гарадоў, але за карыкатурнымі рысамі іх жыхароў заўжды хаваецца асаблівы сэнс».[9].

Прафесіянал найвышэйшага ўзроўню, ён працуе ў стылі наіва і даступны разуменню кожнага, нават непадрыхтаванага гледача, дзякуючы таму, што сюжэты яго карціны ўзятыя з самаго жыцця. Яны, як фальклор, простыя на першы погляд, але ў кожным сюжэце ёсць двайное прачытанне.

Камсамольская праўда[7]

Нягледзячы на шматгадовы кантракт з парыжскай галерэяй і прапановы жыць у Францыі, Губараў вырашае заставацца ў Беларусі: «Гэтая зямля мяне харчуе як мастака. Я знаходжу натхненне і сілы фізічныя ў нашым жыцці, звычаях, традыцыях, людзях, размовах»[10]. Мастак выкарыстоўвае ў працы пераважна айчынныя матэрыялы.[3].

Сярод мастацкіх асаблівасцей творчасці Губарава крытыка адзначае давядзенне «да гранічнага мінімалізма» сюжэтных і мастацкіх складнікаў, характарызуе яго жывапіс як «сумесь дэкаданса, мінімалізма і экспрэсіянізма»[11].

«Сціплае абаянне неразвітага сацыялізма» — так нярэдка характарызуюць творчасць Губарава ў нас, а замежныя мастацтвазнаўцы, якія ў стадыях сацыялізма разбіраюцца слаба, называюць яго беларускім Брэйгелем.

Расійская газета[8]

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Valentin Gubarev // (unspecified title) Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Valentin Gubarev // Artnet — 1998. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Сцяпан Уладзімір Алюзіі мастака Губарава // СБ — Беларусь сёння : газета. — Мінск: 2013. — В. 19 снежня. — № 239 (24 376).
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Губараў Валянцін Аляксеевіч. Беларускі саюз мастакоў; Мастацкая галерэя БЕЛАРТ. Праверана 10 красавіка 2016.
  5. Gubarev Valentin: Biography of artist (англ.) . Avimos Art. — USA On-Line Gallery. Праверана 12 красавіка 2016.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Юдзіна І. Усмешлівы свет Валянціна Губарава // Мінскі кур’ер : газета. — 2012. — В. 30 сакавіка.
  7. 7,0 7,1 Да 21 верасня вытава Валянціна Губарава ў Мінску // Камсамольская праўда : газета. — 2008. — В. 4 верасня.
  8. 8,0 8,1 Броўкіна М. Францыя палюбіла мастака "неразвітага сацыялізма" // Расійская газета. — М.: 2013. — В. 30 красавіка.
  9. Пры падтрымцы банка ВТБ пяты выставачны праект "Мастак і горад" прадставіў беларусам творчасць Валянціна Губарава. Інтэрфакс (1 красавіка 2016). Праверана 10 красавіка 2016.
  10. Гусева Т. "У Мінску сонца свеціць ярчэй, чым у Парыжы, але французы ў гэта ня вераць" // Салідарнасць : газета. — Мінск: 2015. — В. 9 сакавіка.
  11. "Вертыкальныя ўглы»: выстава Валянціна і Аляксея Губаравых. Музей сучаснага выяўленчага мастацтва (1 красавіка 2015). Праверана 10 красавіка 2016.Шаблон:Недасяжная спасылка

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Важна ўсё / аўт.-склад.: В. Губараў ; іл.: С. Нечунаева, К. Хацяноўскі. — Мінск: Мастацкая літаратура, 2011. — 288 с. — (Беларусь мастацкая). — ISBN 978-985-02-1317-4.
  • Валянцін Губараў: На Зямлі, насупраць неба. — Мінск: Кантакт-культура, 2015. — 128 с. — ISBN 978-5-903406-55-5.
  • Валянцін Губараў: альбом. — М.: Камсамольская праўда, 2015. — 71 с. — (Найлепшыя сучасныя мастакі). — ISBN 978-5-4470-0035-6.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]