Вера Аляксандраўна Палякова-Макей

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вера Аляксандраўна Палякова-Макей
Дата нараджэння 22 кастрычніка 1978(1978-10-22) (42 гады)
Муж Уладзімір Уладзіміравіч Макей
Адукацыя
Прафесія актрыса
Узнагароды

Вера Аляксандраўна Палякова-Макей (нар. 22 кастрычніка 1978) — беларуская актрыса тэатра і кіно, тэлевядучая, педагог. Жонка Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь Уладзіміра Макея.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася 22 кастрычніка 1978 года. Мама — Таццяна Дзмітрыеўна Палякова — доктар педагагічных навук, прафесар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта фізічнай культуры, раней працавала прарэктарам гэтага ўніверсітэта[1].

Да 7 класа вучылася ў мінскай сярэдняй школе № 66 з музычна-харавым аддзяленнем. Затым вучылася ў мінскай сярэдняй школе № 136 з тэатральным ухілам. У музычнай школе вучылася іграць на фартэпіяна[2].

У 1999 годзе скончыла Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў па спецыяльнасці «Акцёрскае майстэрства» (курс Л. А. Манаковай)[3]. Пазней скончыла Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь[2].

З 2000 года выкладае ў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, дзе працавала выкладчыкам, старшым выкладчыкам, а цяпер з’яўляецца дацэнтам кафедры сцэнічнага маўлення, вакалу і пластычных дысцыплін[3]. Падчас вучобы ў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў захапілася фехтаваннем[2], пазней сама стала выкладаць дысцыпліну «Сцэнічны бой і фехтаванне»[3]. Сярод студэнтаў Веры Паляковай-Макей была і Наталля Эйсмант[2].

Гуляла на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя М. Горкага, Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы. З 2003 года — у Тэатры-студыі кінаакцёра Нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм», зараз працуе вядучы майстрам сцэны[4].

У 2007 годзе ў рамках XIV Мінскага міжнароднага кінафестываля «Лістапад», як спявачка, прадставіла свой сольны альбом «Актрыса»[5]. У 2012 годзе — мастацкі кіраўнік тэатральнага праекта «ТрыТфармаТ». З 2019 года працуе вядучай перадачы «Наша раніца» на тэлеканале АНТ[6].

Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў. Член гільдыі кінаакцёраў Рэспублікі Беларусь.

Фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • «На спіне ў чорнага ката»,
  • «Спакуса»,
  • «Рыфмуецца з каханнем»,
  • «Маленькія ўцекачы»,
  • «Яшчэ пра вайну»,
  • «Дунечка»,
  • «Павадыр».
  • «Зала чакання»,
  • «Эскіз на маніторы»,
  • «Неба і зямля»,
  • «Пакліканне»,
  • «Мужчыны не плачуць»,
  • «Нядзеля ў жаночай лазні»,
  • «Буравая»,
  • «Чартар»,
  • «Суд»,
  • «Бучарда»,
  • «Пабочны эфект».

Тэатральныя ролі[правіць | правіць зыходнік]

  • «Вельмі простая гісторыя» — Певень,
  • «Поле бітвы» — Марына,
  • «Як выходзяць у людзі, або На ўсякага мудраца даволі прастаты» — Мамаева,
  • «№ 13» — Памэла,
  • «Сродак Макропуласа» — Эмілія Марці,
  • «Безназоўная зорка» — Мадэмуазель Куку,
  • «Лёгкага жыцця ніхто не абяцаў» — Марыён,
  • «Бягун і ягіня»,
  • "Туці-Фруці,
  • «Хрыстос і Антыхрыст»,
  • «Мілы ілгун»,
  • «Вельмі простая гісторыя»,
  • «Апошняя жанчына сеньёра Хуана»,
  • «Трынаццаць».

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

  • Муж — Уладзімір Макей (нар. 1958) — беларускі дзяржаўны дзеяч, Міністр замежных спраў Рэспублікі Беларусь (з 2012).
  • Мае двух сыноў, малодшы сын — Арцём, школьнік.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • стыпендыя Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў (1999);
  • дыплом «Надзея Брыганціна» за галоўную ролю на V Міжнародным кінафестывалі «Брыганціна 2002» (2002) за фільм «Эскіз на маніторы»;
  • дыплом за выкананне ролі Веры ў спектаклі «Погляд незнаёмца» на фестывалі сучаснай нямецкамоўнай драматургіі (2002);
  • стыпендыя Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы таленавітай моладзі (2004);
  • дыплом «Лепшая жаночая роля другога плана» на Міжнародным кінафестывалі «Брыганціна 2005» (2005) за фільм «Яшчэ пра вайну»;
  • прыз глядацкіх сімпатый на V Нацыянальным кінафестывалі беларускіх фільмаў (Брэст, 2005);
  • спецыяльны прыз Тэлерадыёвяшчальнай арганізацыі Саюзнай дзяржавы «За гуманізм у кінамастацтве, за мір і дружбу паміж народамі» на ХIII Мінскім міжнародным кінафестывалі «Лістапад-2006» (2006);
  • ганаровая грамата Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь (2006),
  • медаль Францыска Скарыны (2016)[7],
  • прэмія Першага Рэспубліканскага конкурса «Нацыянальная кінапрэмія Беларусі» (2018) за выкананне найлепшай галоўнай жаночай ролі[8].
  • нагрудны знак Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

  • муж Веры, Уладзімір Макей, лічыць праблемай, што яна вельмі шмат гаворыць па тэлефоне, таму ён ўвеў забарону на гутаркі па тэлефоне пасля 22.00[9].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]