Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя М.Горкага
Нацыянальнага драматычнага тэатра імя М. Горкага.jpg
Будынак тэатра
Заснаваны

1932

Будынак тэатра
Месцазнаходжанне

вул. Валадарскага, д. 5, г. Мінск

Дырэктар

Эдуард Іванавіч Герасімовіч

Галоўны рэжысёр

Сяргей Міхайлавіч Кавальчык

Спасылкі

rustheatre.by

Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага (Мінск Цэнтр)
Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага
Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага
Commons-logo.svg Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага на Вікісховішчы

Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага — драматычны тэатр горада Мінска, рэпертуар якога складаецца з пастановак рускай і сусветнай класікі. Усе спектаклі ідуць на рускай мове.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Тэатр быў створаны ў Бабруйску ў 1927 годзе пад кіраўніцтвам Уладзіміра Кумельскага. З кастрычніка 1932 — Дзяржаўны рускі драматычны тэатр Беларускай ССР. У 1935—1941 гг. тэатр працаваў у Магілёве. У гады вайны тэатр не працаваў. У 1944—1945 гг. тэатр працаваў у Магілёве. З красавіку 1945 г. да чэрвеня 1947 — у Гродне. З ліпеня 1947 г пераехаў у Мінск.

У красавіку 1994 года за высокія дасягненні ў галіне сцэнічнага мастацтва Дзяржаўнаму драматычнаму тэатру імя М. Горкага было прысвоена ганаровае званне «Акадэмічны». У 1999 годзе тэатру прысвоена ганаровае званне Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя М. Горкага.

Гісторыя тэатра прадстаўлена ва ўспамінах народнай артысткі Беларусі Ганны Абуховіч «Паўвека на сцэне» (літаратурная запіс Таццяны Мушынскай, 1987).

Будынак[правіць | правіць зыходнік]

Будынак Харальнай сінагогі ў маўрытанскім стылі, 1942

На сённяшні дзень тэатр займае будынак Харальнай (галоўнай) сінагогі, пабудаваны ў 1906 годзе[1]. Будынак быў узведзены ў маўрытанскім стылі. Сродкі на ўзвядзенне сінагогі выдзяліла шматлікая яўрэйская абшчына горада.

Інтэр'ер тэатральнай залы
Інтэр'ер другога паверха тэатра

Пасля рэвалюцыі будынак сінагогі прыватызавалі. У 1923 годзе сінагогу пераабсталявалі ў «Нацыянальны яўрэйскі тэатр БССР», дзе праводзіліся лекцыі, з'езды і дэманстраваліся фільмы. Пазней тут размясціўся Дом культуры сакратарыята ЦВК імя М. В. Фрунзе.

У лістападзе 1926-га будынак быў перададзены ў карыстанне створанай арганізацыі «Белдзяржкіно». Неўзабаве тут адкрыўся кінатэатр «Культура» — адзін з самых буйных у той час у Беларусі. Глядзельная зала «Культуры» (першапачаткова харальная зала), славілася выдатнай акустыкай. Знакамітыя спевакі і артысты (Уладзімір Маякоўскі, Леанід Уцёсаў, Сяргей Лемешаў ды іншыя), аддавалі перавагу выступаць у часе гастроляў менавіта тут.

Пасля Вялікай Айчыннай вайны будынак кінатэатра быў перабудаваны для Рускага тэатра[2].

Кіраўніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Мастацкія кіраўнікі:

Галоўныя рэжысёры:

Мастацкія кіраўнікі:

Трупа[правіць | правіць зыходнік]

Музычны спектакль А. Цагарэлі «Ханума» 6 чэрвеня 2014 г.
Музычны спектакль А. Цагарэлі «Ханума» 6 чэрвеня 2014 г.

Народны артыст СССР

Народныя артысты Беларусі

Заслужаныя артысты Беларусі

Заслужаны артыст Расіі

Былыя акцёры[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]