Гран-пры Еўропы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сцяг ЕС Еўропа Гран-пры Еўропы
Валенсія, гарадская траса
Circuit Valensia street.png
Месца правядзення Валенсія, Іспанія
Кругоў 56
Даўжыня круга 5 473 м
Даўжыня гонкі 306.488 км м
Больш за ўсё перамог у Гран-пры:
Пілот Міхаэль Шумахер (6)
Каманда Ferrari (6)
Апошняя гонка (2012):
Пераможца
Сцяг Іспаніі Фернанда Алонса Ferrari 1:44:16.649
Поўл-пазіцыя
Сцяг Германіі Себасцьян Фетэль Red Bull 1.38.086
Шпаркі круг
Сцяг Германіі Ніка Росберг Mercedes 1:42.163 / 54 круг
Формула-1

Гран-пры Еўропы (англ.: Grand Prix of Europe) — адзін з этапаў чэмпіянату Свету па аўтагонках у класе Формула-1. З сярэдзіны 1980-х гадоў Гран-пры ўпершыню з'яўляецца ў раскладзе чэмпіянату Свету Формулы-1, але толькі з 1993 года робіцца рэгулярным этапам серыі. Да Другой сусветнай вайны таксама праводзіліся спаборніцтвы пад назвай «Гран-пры Еўропы» — зазвычай, гэта быў адзін з нацыянальных Гран-пры. Першае такое спаборніцтва адбылося ў рамках Гран-пры Італіі 1923 года на Нацыянальным аўтадроме Мона у Італіі. Перамогу ў тым спаборніцтве атрымаў Карла Салмана на аўтамабілі Fiat 805.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Да Другой сусветнай вайны[правіць | правіць зыходнік]

Гран-пры Еўропы быў заснаваны AIACR, папярэднікам FIA у арганізацыі гоначных спаборніцтваў. Першая гонка таксама насіла назву Гран-пры Італіі, і была праведзена ў 1923 годзе. Потым адбываліся гонкі ў рамках Гран-пры Францыі і Гран-пры Бельгіі, і пасля пропуску ў 1929 годзе, гонка ў Спа у 1930 годзе завяршыла перадваенную гісторыю Гран-пры Еўропы.

1947—1977[правіць | правіць зыходнік]

Пасля другой сусветнай вайны Гран-пры Еўропы аднавіўся ў 1947 годзе гонкай у рамках Гран-пры Бельгіі. Пасля гэтага, асобныя нацыянальныя Гран-пры атрымвалі гэты тытул, аж да Гран-пры Вялікабрытаніі 1977 года (прыкладам, самы першы афіцыйны Гран-пры Формулы-1 — Гран-пры Вялікабрытаніі 1950 года насіў паралельную назву XI European Grand Prix).

1983—1985[правіць | правіць зыходнік]

У сезоне 1983 года было вырашана арганізаваць этап Формулы-1 у Нью-Ёрку. Аднак, у апошні момант гонка была скасавана, і ўладальнікі брытанскай трасы Брэндс-Хэтч прапанавалі арганізаваць заліковы Гран-пры Еўропы, які і прайшоў 25 верасня. У 1984 годзе Брэндс-Хэтч прымаў Гран-пры Вялікабрытаніі, і Гран-пры Еўропы быў праведзены на трасе Нюрбургрынг у Германіі. У 1985 годзе быў праведзены яшчэ адзін еўрапейскі этап у Брэндс-Хэтч, але ў наступным сезоне этап быў заменены на Гран-пры Венгрыі.

З 1993 года[правіць | правіць зыходнік]

Ідэя еўрапейскага этапу была адроджана ў 1993 годзе, пасле правалу ідэі з арганізацыяй Гран-пры Азіі і выключэннем з календара Гран-пры Мексікі. Пасля гэтага, Гран-пры Еўропы праводзіўся штогод, з выняткам сезона 1998 года. Правядзенню некаторых з гэтых Гран-пры спрыялі праблемы арганізатараў іншых этапаў першынства. У 1994 годзе запланаваны на восень Гран-пры Аргенціны быў перанесены на наступны год, замест яго адбыўся Гран-пры Еўропы на трасе ў Херасе. У 1997 годзе Гран-пры Еўропы спачатку не быў запланаваны (гонка на яго нязменнай трасе ў Нюрбургрынгу з-за еўрапейскага тытунёвага заканадаўства два гады называлася Гран-пры Люксембурга), але па прычыне негатоўнасці пасля рэканструкцыі трасы ў Эшторыле завяршальны этап таксама быў перанесены ў Херас і названы Гран-пры Еўропы. З 2008 па 2012 год Гран-пры Еўропы праводзіўся ў Валенсіі, Іспанія.

Пераможцы Гран-пры Еўропы[правіць | правіць зыходнік]

Пілоты[правіць | правіць зыходнік]

Дзве і больш перамогі ў Гран-пры Еўропы (што ўваходзяць у залік чэмпіянату Формулы-1)

Перамогі Пілот Гран-пры
6 Сцяг Германіі Міхаэль Шумахер 1994, 1995, 2000, 2001, 2004, 2006
3 Сцяг Іспаніі Фернанда Алонса 2005, 2007, 2012
2 Сцяг Бразіліі Рубенс Барыкела 2002, 2009
Сцяг Германіі Себасцьян Фетэль 2010, 2011

Каманды[правіць | правіць зыходнік]

Тлустым шрыфтам вылучаны каманды, што ўдзельнічаюць у чэмпіянаце Формулы-1 сезона 2011

Перамогі Каманда Апошняя перамога
7 Сцяг Італіі Ferrari 2012
4 Сцяг Вялікабрытаніі McLaren 2007
3 Сцяг Вялікабрытаніі Williams 2003
2 Сцяг Італіі Benetton 1995
Сцяг Аўстрыі Red Bull 2011