Жан Жыраду

Жан Жыраду
фр.: Jean Giraudoux
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні	фр.: Hippolyte Jean Giraudoux
Дата нараджэння	29 кастрычніка 1882(1882-10-29)[…]
Месца нараджэння	Белак[d], дэпартамент Верхняя В’ена, рэгіён Лімузен, Францыя
Дата смерці	31 студзеня 1944(1944-01-31)[…] (61 год)
Месца смерці	Парыж, Парыж, рэгіён Іль-дэ-Франс, Метраполія Францыі, Францыя
Пахаванне	Grave of Giraudoux[d]
Грамадзянства	Францыя
Жонка	Suzanne Giraudoux[d]
Дзеці	Жан-П’ер Жыраду[d]
Альма-матар	Вышэйшая нармальная школа[d] Ліцэй Ланакаль[d]
Месца працы	Le Figaro
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці	драматург, сцэнарыст, дыпламат, раманіст, эсэіст, пісьменнік
Мова твораў	французская
Узнагароды	Канкур жэнераль[d] (1902)
Подпіс
Творы ў Вікікрыніцах
Медыяфайлы на Вікісховішчы
Цытаты ў Вікіцытатніку

Жан Жыраду (фр.: Jean Giraudoux; 29 кастрычніка 1882 — 31 студзеня 1944) — французскі празаік, эсэіст, драматург і дыпламат, адзін з самых значных французскіх драматургаў перыяду паміж дзвюма сусветнымі войнамі, знакаміты дзякуючы стылістычнай вытанчанасці і паэтычнай фантазіі.

Біяграфія

Жыраду нарадзіўся ў сям’і інжынера, які працаваў у Міністэрстве транспарту. Будучы пісьменнік вучыўся спачатку ў Парыжы, потым у Мюнхене (дзе пазнаёміўся з Франкам Ведэкіндам) і ў ЗША, шмат падарожнічаў па Еўропе. Вярнуўшыся ў Францыю ў 1910 годзе, ён атрымаў працу ў Міністэрстве замежных спраў, працаваў дыпламатам, бываў у тым ліку ў Маскве. Удзельнічаў у Першай сусветнай вайне і ў 1915 годзе зрабіўся першым пісьменнікам, які быў узнагароджаны Ордэнам Ганаровага легіёна за вайсковую службу.

У 1918 годзе Жыраду ажаніўся. Прыкладна ў гэты ж час пачаўся самы актыўны перыяд яго творчасці. Першы свой поспех ён атрымаў дзякуючы раманам «Зігфрыд і лімузенец» (Siegfried et le Limousin, 1922) і «Эглантына» (Eglantine, 1927). У 1928 годзе пісьменнік пазнаёміўся з акцёрам і кіраўніком тэатра Луі Жувэ, разам з якім адаптаваў першы свой раман для сцэны і які натхніў яго на далейшую творчасць, і менавіта наступныя п’есы — «Амфітрыён-38» (Amphitryon 38, 1929), «Траянскай вайны не будзе» (La guerre de Troie n’aura pas lieu, 1935), «Электра» (Electre, 1937), «Вар’ятка з Шаё» (La Folle de Chaillot, 1945) і іншыя прынеслі яму сусветную славу.

Памёр у Парыжы, пахаваны на могілках Пасі.

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Жан Жыраду
• На валаску