Кантрабас

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Кантрабас
выява
Класіфікацыя

Хардафон
Смычковы інструмент

Дыяпазон:

Range contrabass.png

Роднасныя інструменты

Скрыпка, альт, віяланчэль, віёлы, актабас, бас-гітара

Музыканты

Спіс кантрабасістаў

Лагатып Вікісховішча Кантрабас на вікісховішчы

Кантрабас, разм. басэтля (італ.: contrabasso або basso, англ.: double bass, фр.: contrebasse, ням.: Kontrabass) — найбуйнейшы са струнных смычковых інструментаў, які мае рысы скрыпічнага сямейства і сямейства віёлаў. На кантрабасе іграюць стоячы або седзячы на высокім табурэце, ставячы інструмент перад сабой. Вышыня інструмента рэгулюецца даўжынёй шпіля. Прыёмы ігры на кантрабасе і рыскі тыя ж, што і на скрыпцы, іграюць смыкам, тэхніка ігры на кантрабасе адрозніваецца ад скрыпічнай. Смык дзвюх сістэм — нямецкай і французскай.

Сучасны кантрабас мае чатыры струны, настроеныя па квартам (у адрозненні ад іншых смычковых інструментаў):E1, A1, D, G (мі, ля контарактавы, рэ, соль вялікай актавы). Гэта так званы «аркестровы лад». На некаторых мадэлях кантрабасаў, што выкарыстоўваюць пераважна ў сімфанічным аркестры, ёсць пятая струна, настроеная на 'C1 (да кантрактавы), аркестровыя кантрабасы XVIIXVIII стст. мелі тры струны і кароткі грыф. Існуе таксама так званы «сольны» лад, гэта калі струны настройваюцца на тон вышэй, пры гэтым выкарыстоўваюцца адмысловыя «сольныя» струны, што дае больш чысты і прыгожы тэмбр.

Дыяпазон кантрабаса, якім карыстаюцца на практыцы, параўнальна невялікі: ад E1 (мі кантрактавы) да e1 (мі першай актавы). У сольных віртуозных творах выкарыстоўваюцца і больш высокія гукі, якія запісваюць у тэнаровым і скрыпічным ключох. У партыях ноты пішуцца ў басовым, тэнаровым, або скрыпічным ключох на актаву вышэй за натуральнае гучанне. Прафесійныя кантрабасісты паказваюць свету цудоўнае майстэрства валодання інструментам. Хоць інструмент выглядае як грувасткі і непаваротлівы, але ён мае неверагодныя магчымасці, практычна невядомыя звычайнаму слухачу, спалучаючы ў сабе цёплае басовае гучанне з магчымасцю выканання флажалетаў у высокіх рэгістрах, ён неперавышаны ў выкананні сольных твораў. Майстровыя інструменты, старадаўнія інструменты дзівяць слухача насычанасцю гуку і аксамітавым тэмбрам, асноўная сфера яго выкарыстання — сімфанічны аркестр, у якім групе кантрабасаў належыць найважнейшая роля басовай асновы. Кантрабас часам выкарыстоўваецца ў камерных ансамблях, ў духавых аркестрах, а таксама ў джазе і іншых жанрах. У сайкабілі кантрабас выкарыстоўваецца замест бас-гітары. Некаторыя сучасныя поп і рок гурты часта ўлучаюць яго ў свой склад.

Вядомыя кантрабасісты[правіць | правіць зыходнік]

Кантрабас у літаратуры і іншых галінах мастацтва[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Азархин Р. Контрабас. — М.: Музыка, 1978.
  • Доброхотов Б. Контрабас: история и методика. — М.: Музыка, 1974.
  • Раков Л. Отечественное контрабасовое искусство ХХ века (20-80-е годы). - М.: Консерватория, 1993.
  • Раков Л. История контрабасового искусства. - М.: Композитор, 2004.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]