Караль Баркоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Караль Баркоўскі
польск.: Karol Borkowski, лац.: Carolus Borkowski
Род дзейнасці: святар, педагог
Дата нараджэння: 4 лістапада 1709
Месца нараджэння: Плоцкае ваяводства
Дата смерці: 26 мая 1776
Месца смерці: Полацк
Месца працы:

Караль Баркоўскі (польск.: Karol Borkowski, лац.: Carolus Borkowski; 4 лістапада 1709, Плоцкае ваяводства – 26 мая 1776, Полацк) – езуіцкі святар і педагог.

У Вільні 9 жніўня 1725 г. уступіў у Таварыства Ісуса, а 13 сакавіка 1738 г. быў высвечаны на ксяндза. Прафесар маральнай тэалогіі ў Плоцку (1742–1743), прэфект школ у Драгічыне (1745–1746, 1748–1749) і Гродна (1746–1747). Прафесар маральнай тэалогіі і прэфект школ у Плоцку (1750–1755), прафесар пазітыўнай тэалогіі ў Браневе (1756–1757), прафесар схаластычнай тэалогіі і кананічнага права ў Пінску (1757–1758), прэфект музычнай бурсы ў Слуцку (1767–1768). З 1768 г. і да часу скасавання папам Кліментам XIV Таварыства Ісуса (1773) – прэфект школ і прафесар маральнай тэалогіі ў Полацкім езуіцкім калегіуме[1]. У 1774/1775 навучальным годзе (і, відавочна, да самай смерці) працягваў працаваць у Полацку[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995 / оprac. L. Grzebień. – Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. – 882 s.
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.