Кроп

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кроп агародны
Anethum graveolens 02.jpg
Кроп агародны.
Агульны выгляд квітнеючай расліны.
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Anethum graveolens L., 1753

Сінонімы
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  29584
NCBI  40922
EOL  584995
GRIN  t:3412
IPNI  837530
TPL  kew-2638934

Кроп (Anethum) — монатыпны род аднагадовых травяністых раслін сямейства парасонавых. Адзіны від — кроп духмяны, або агародны (Anethum graveolens)[3].

У дзікай прыродзе расліны сустракаюцца ў паўднёва-заходняй і цэнтральнай Азіі; як агародная расліна распаўсюджана паўсюдна.


Распаўсюджанне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

У дзікай прыродзе расце ў Малой Азіі, Паўночнай Афрыцы, Іране, Гімалаях. Культывуецца — паўсюдна на ўсіх кантынентах.

Для паспяховай культывацыі неабходна цёплае ці спякотнае лета і шмат сонечнага святла. Насенне жыццяздольнае на працягу 3-10 гадоў. Расліны, якія гадуюцца на насенне для наступнага высаджвання, не варта размяшчаць побач з фенхелем, бо гэтыя два віды могуць даваць гібрыды.

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Сцябло адзіночнае, прамое, галінастае або простае, вышынёй 40-120 см, з тонкімі разорамі, без пушынак, цёмна-зялёнае, у верхняй частцы галінастае, паміж галінамі выгнутае.

Лісце 3-4-пёрае, яйкападобнае, дзелькі апошняга парадку лінейна-ніткападобныя.

Парасоны буйныя, дыяметрам да 15 см, 20-50-прамянёвыя. Кветкі сабраны ў невялікія парасоны дыяметрам 2-9 см. Зубцы каробачкі кароткія; пялёсткі жоўтыя; падслуппе светла-жоўтае, падушкападобнае; слупкі вельмі кароткія, падчас красавання прамыя, пазней адагнутыя.

Насенне яйкападобнае або эліптычнае, 3-5 мм у даўжыню і 1,5-3,5 мм у таўшчыню.

Квітнее ў чэрвені-ліпені. Плады спеюць у ліпені-жніўні.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Назва Кроп духмяны згодна з Я. П. Шмярко, І. П. Мазан. Лекавыя расліны ў комплексным лячэнні — Мн: Навука і тэхніка, 1989. — С. 388. — 399 с. — ISBN 5-343-00120-3.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • G. Vogel: Handbuch des speziellen Gemüsebaues. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 1996, ISBN 3-8001-5285-1, S. 1026—1034.