Леанід Станіслававіч Кучук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Футбол
Леанід Кучук
Leonid Kuchuk.jpeg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Леанід Станіслававіч Кучук
Нарадзіўся 27 жніўня 1959(1959-08-27) (58 гадоў)
Мінск, БССР, СССР
Грамадзянства Сцяг СССР СССРСцяг Беларусі Беларусь
Рост 176 см
Вага 70 кг
Пазіцыя абаронца
Кар’ера
Клубная кар’ера*
1979 Сцяг СССР Дынама (Мінск) 0 (0)
1980 — 1988 Сцяг СССР Гомсельмаш (Гомель) 249 (6)
1989 — 1991 Сцяг СССР КІМ (Віцебск) 101 (1)
1992 — 1994 Сцяг Беларусі (1991-1995) Маладзечна 61 (2)
1995 — 1997 Сцяг Беларусі Атака (Мінск) 51 (0)
1995 — 1998   Сцяг Беларусі Атака-Спорт (Мінск) 16 (1)
1998 Сцяг Беларусі Дынама-93 (Мінск) 3 (0)
Трэнерская кар’ера
1990 Сцяг СССР КІМ (Віцебск) трэнер
1998 Сцяг Беларусі Дынама-93 (Мінск)
1998 Сцяг Беларусі Маладзечна
2003 Сцяг Беларусі Лакаматыў (Мінск) трэнер
2004 — 2010 Сцяг Малдовы Шэрыф (Ціраспаль)
2010 Сцяг Расіі Салют (Белгарад)
2011 — 2012 Сцяг Украіны Арсенал (Кіеў)
2013 Сцяг Расіі Кубань (Краснадар)
2013 — 2014 Сцяг Расіі Лакаматыў (Масква)
2014 — 2015 Сцяг Расіі Кубань (Краснадар)
2017 Сцяг Украіны Сталь (Кам’янскэ)
2017 Сцяг Расіі Растоў

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў


Леанід Станіслававіч Кучук (нар. 27 жніўня 1959, Мінск) — беларускі футбаліст (абаронца) і трэнер. У 2013 годзе быў прызнаны футбольным трэнерам года Беларусі.

Сын Леаніда Кучука, Аляксей, таксама з’яўляецца футбалістам і трэнерам.

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаў футбольную кар’еру ў мінскім «Тарпеда», затым у «Дынама». У 1979 годзе знаходзіўся ў складзе «бела-блакітных» на чэмпіянаце СССР, але не правёў за клуб ніводнага матчу. З 1980 па 1988 гады гуляў за гомельскі «Гомсельмаш» у Другой лізе. З 1989 па 1991 год гуляў у клубе КІМ з Віцебска. За каманду згуляў 101 матч і забіў 1 гол. У 1990 годзе працаваў трэнерам у клубе. З 1992 года выступаў у чэмпіянаце Беларусі. З 1992 па 1994 год гуляў у «Маладзечна», у 1995—1997 гадах — за «Атаку-Аўру». Завяршыў кар’еру ў клубе «Дынама-93» у 1998 годзе.

Трэнерская кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

У 1998 годзе ў 2 гульнях кіраваў мінскім «Дынама-93», які абедзве гэтыя гульні прайграў з агульным лікам 0:8. У тым жа годзе ўзначальваў «Маладзечна», які ў выніку заняў у чэмпіянаце перадапошняе 14-е месца. У 2003 годзе працаваў старшым трэнерам у мінскім «Лакаматыве».

«Шэрыф»[правіць | правіць зыходнік]

З 2004 па 2010 год узначальваў малдаўскі «Шэрыф» з якім стаў уладальнікам шматлікіх тытулаў. У сезоне 2009/10 «Шэрыф» выступаў у Лізе чэмпіёнаў і Лізе Еўропы. У першым турніры клуб дайшоў да раўнда плэй-оф, прайграўшы «Алімпіякосу» ў двух матчах. У Лізе Еўропы «Шэрыф» гуляў у групе H, заняў трэцяе месца, выйграўшы 1 матч, 2 звядучы ўнічыю і 3 прайграўшы. У студзені 2010 пакінуў сваю пасаду[1].

«Салют»[правіць | правіць зыходнік]

18 мая 2010 года быў прызначаны галоўным трэнерам белгарадскага «Салюта», змяніўшы на гэтай пасадзе Міраслава Рамашчанку[2]. У першым жа матчы пры Кучуку клуб перамог «Жамчужыну-Сочы» з лікам 1:0. Пры Леанідзе клуб не паказваў выбітных вынікаў, пры новым трэнеры «Салют» выйграў 3 матчы, два звёў унічыю і 9 разоў прайграў. 23 жніўня ён падаў у адстаўку з пасады галоўнага трэнера[3]. Пасля 25-га тура «Салют» займаў перадапошняе месца ў чэмпіянаце.

«Арсенал» Кіеў[правіць | правіць зыходнік]

У чэрвені 2011 быў прызначаны галоўным трэнерам кіеўскага «Арсенала»[4]. У сезоне 2011/12 упершыню ў гісторыі клуб заваяваў права ўдзелу ў еўракубках. Да канца 2012 года «Арсенал» страціў двух спонсараў клуба, і было прынята рашэнне аб скарачэнні бюджэту; клуб выказаў намер разарваць кантракты з пяццю ігракамі клуба з найбольшым заробкам. 1 студзеня 2013 клуб і Кучук скасавалі кантракт «па ўзаемнай згодзе».

«Кубань»[правіць | правіць зыходнік]

9 студзеня 2013 года быў афіцыйна прадстаўлены ў якасці новага галоўнага трэнера «Кубані»[5], якая ішла перад зімовай паўзай у чэмпіянаце на 4 месцы. Пад кіраўніцтвам Кучука каманда набрала 19 ачкоў у 11 матчах (пры гэтым не пацярпела ніводнага паражэння), чаго хапіла для ўтрымання 5-га месца ў чэмпіянаце Прэм’ер-лігі і першаму ў гісторыі клуба траплення ў еўракубкі — у Лігу Еўропы. Перад пачаткам новага сезону кіраўніцтва каманды прапанавала трэнеру новы трохгадовы кантракт, і заявіла на афіцыйным сайце, што кантракт з Кучуком падоўжаны на тры гады. Аднак, праз нейкі час Кучук абвясціў, што супрацоўніцтва з «Кубанню» скончана 31 мая, а яго ўмовы для новага кантракта кіраўніцтвам не прынятыя.

«Лакаматыў» Масква[правіць | правіць зыходнік]

16 чэрвеня 2013 года з’явілася інфармацыя аб яго прысутнасці на трэніроўцы маскоўскага «Лакаматыва». 17 чэрвеня правёў першую трэніроўку «Лакаматыва», а 19 чэрвеня быў афіцыйна прадстаўлены як галоўны трэнер каманды. Па заканчэнні сезону 2013/14 клуб фінішаваў на 3-м месцы, стаўшы бронзавым прызёрам упершыню з 2006 года. Перад сезонам 2014/15 лідары каманды Мубарак Бусуфа і Ласана Дыяра з-за канфлікту з Кучуком, самавольна пакінулі каманду. З пачаткам сезону сітуацыя ў камандзе працягвала пагаршацца, трэнер адкрыта канфліктаваў з усімі футбалістамі каманды, у тым ліку праз прэсу. Пагасіць канфлікт не ўдалося і на фоне рэзкага падзення вынікаў. 15 верасня 2014 года Леанід Кучук быў адхілены ад працы на пасадзе галоўнага трэнера «Лакаматыва»[6]. 10 кастрычніка 2014 года, не жадаючы плаціць кампенсацыю, «Лакаматыў» у аднабаковым парадку скасаваў кантракт з трэнерам з-за прагулу трэніроўкі. Кучук прадставіў відэазапіс, з якога вынікае, што на трэніроўку яго не пусціла ахова[7]. Верагоднасць запісу выклікала вялікія сумневы, прэзідэнт «Лакаматыва» Вольга Смародская назвала яе пастановачнай. Пасля звальнення Кучук падаў скаргу ў РФС з патрабаваннем у кампенсацыі яму 4,86 млн еўра[8]. Палата РФС па вырашэнні спрэчак у выніку вынесла рашэнне аб кампенсацыі ў памеры 1,8 млн еўра[9].

Вяртанне ў «Кубань»[правіць | правіць зыходнік]

17 лістапада 2014 года Кучук зноў стаў галоўным трэнерам «Кубані», падпісаўшы кантракт на два гады[10]. Аднак, пад кіраўніцтвам беларускага спецыяліста вынікі каманды значна пагоршыліся, і з зоны еўракубкаў яна апусцілася ў ніжнюю частку турнірнай табліцы. Разам з «Кубанню» Кучук змог дайсці да фіналу Кубка Расіі, дзе саступіў свайму былому клубу «Лакаматыву» (1:3). Пасля гэтага «Кубань» скасавала кантракт з Кучуком па ўзаемнай згодзе бакоў[11].

«Сталь»[правіць | правіць зыходнік]

Пасля зыходу з «Кубані» Кучук на працягу 1,5 гадоў заставаўся без працы. У снежні 2016 года быў адным з кандыдатаў на пасаду галоўнага трэнера нацыянальнай зборнай Беларусі, аднак у студзені 2017 года ўзначаліў украінскі клуб «Сталь» з Кам’янскага[12]. Разам са «Сталлю» заняў 8-е месца ва ўкраінскай Прэм’ер-лізе 2016/17. У канцы мая 2017 года цікавасць да Кучука стаў праяўляць расійскі «Растоў», і 6 чэрвеня было абвешчана аб зыходзе Кучука са «Сталі»[13].

«Растоў»[правіць | правіць зыходнік]

9 чэрвеня 2017 года быў афіцыйна прызначаны галоўным трэнерам «Растова»[14]. Пасля паспяховага пачатку «Растоў» стаў выступаць горш, не атрымліваючы перамогі ў 11 матчах Прэм’ер-лігі запар. 6 снежня 2017 года было абвешчана аб адстаўца Кучука з растоўскага клуба[15].

Зноскі

  1. Кучук покинул пост главного тренера «Шерифа» (руск.) . Чемпионат.ру. Архівавана з першакрыніцы 4 мая 2012. Праверана 25 ліпеня 2010.
  2. Леонид Кучук назначен главным тренером «Салюта» (руск.) . Чемпионат.ру. Архівавана з першакрыніцы 4 мая 2012. Праверана 25 ліпеня 2010.
  3. Кучук подал в отставку с поста главного тренера «Салюта» (руск.) . Чемпионат.ру. Архівавана з першакрыніцы 4 мая 2012. Праверана 23 жніўня 2010.
  4. Кучук — новый тренер Арсенала
  5. Леонид Кучук представлен команде (руск.) . Официальный сайт ФК «Кубань» (09.01.2013). Архівавана з першакрыніцы 10 студзеня 2013. Праверана 9 студзеня 2013.
  6. championat.com Смородская отстранила Кучука от работы в должности главного тренера «Локомотива» (15.09.2014).
  7. «Локомотив» уволил Леонида Кучука за прогул
  8. Председатель Палаты по разрешению споров РФС: «Кучук хочет получить от „Локомотива“ 4,86 млн евро»
  9. «Локомотив» выплатит Кучуку 1,8 млн евро компенсации
  10. Леонид Кучук возглавил «Кубань»
  11. «Кубань» подтвердила расторжение контракта с Кучуком
  12. Леонид Кучук официально возглавил "Сталь"
  13. «Сталь» объявила об уходе Кучука
  14. Леонид Кучук официально возглавил "Ростов"
  15. "Ростов" подтвердил отставку Кучука

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]