Лідзія Іванаўна Ржэцкая

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лідзія Іванаўна Ржэцкая
Rzhetskaya LI.jpg
Дата нараджэння 5 (17) красавіка 1899
Месца нараджэння
Дата смерці 24 кастрычніка 1977(1977-10-24) (78 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Муж Міхаіл Аляксееў[d] і Лявон Гдальевіч Рахленка
Дзеці Таццяна Міхайлаўна Аляксеева і Валянціна Леанідаўна Рахленка
Прафесія актрыса
Тэатр
Прэміі
Дзяржаўная прэмія СССР Сталінская прэмія
Узнагароды
IMDb nm6720035

Лідзія Іванаўна Ржэцкая (5 красавіка (17 красавіка) 1899, Мінск — 24 кастрычніка 1977, Мінск) — беларуская актрыса. Народны артыст БССР (1944), Народная артыстка СССР (1955)

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася ў сям’і чыгуначніка. Сцэнічную дзейнасць пачала ў 1916 годзе. У 1917—1920 гадах працавала ў Першым беларускім таварыстве драмы і камедыі, з 1921 года — у Беларускім тэатры імя Я. Купалы.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Актрыса шырокага творчага дыяпазону. Для творчасці характэрны глыбіня думкі і прастата выканання, народнасць, мяккі лірызм і гумар, палкая грамадзянскасць. Значнымі дасягненнямі сталі яе ролі ў беларускім рэпертуары: Альжбета («Паўлінка» Я. Купалы), Маці («Бацькаўшчына» К. Чорнага), Наталля, цёця Каця, Вярбіцкая («Канец дружбы», «Хто смяецца апошнім», «Пяюць жаваранкі» К. Крапівы), Каспарыха («Салавей» З. Бядулі), Ганначка («На Купалле» М. Чарота), Афрасіння («Машэка» Е. Міровіча), Ганна Чыхнюк («Выбачайце, калі ласка!» А. Макаёнка). У класічнай рускай і сусветнай драматургіі спалучала традыц. падыход да класікі з сучасным яго разуменнем, уласнай адметнай трактоўкай вобразаў: Мурзавецкая, Кручыніна і Галчыха, Шаблова, Домна Панцялееўна, Кукушкіна, Турусіна («Ваўкі і авечкі», «Без віны вінаватыя», «Позняе каханне», «Таленты і паклоннікі[ru]», «Даходнае месца[ru]», «На ўсякага мудраца хапае прастаты[ru]» А. Астроўскага), Сакалова («Апошнія» М. Горкага), Фразіна («Скупы[ru]» Мальера). Сярод інш. роляў: Марфа Пятроўна («Рускія людзі» К. Сіманава), Марфа Касьянаўна («У мяцеліцу» Л. Лявонава[ru]), Заіра («Мяцеж» Дз. Фурманава і С. Паліванава) і інш.

Выступала на радыё, здымалася ў кіно («Хто смяецца апошнім», «Гадзіннік спыніўся апоўначы»), Дзяржаўная прэмія СССР (1951).

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаная ордэнам Леніна, ордэнам Кастрычніцкай Рэвалюцыі, 2 іншымі ордэнамі, медалямі. Народная артыстка БССР (1944) i СССР (1955), Лаўрэат Дзяржаўнай прэмii СССР (1951) за ролю Аўдоцці Захароўны ў «Пяюць жаваранкі» К. Крапівы.

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Першы муж хімік Міхаіл Аляксееў, памёр, калі іх дачцы Таццяне было ўсяго 4-месяцы. Другі раз пабралася шлюбам з акцёрам Леанідам Рахленкам, ад якога нарадзіла дачку Валянціну[2], якая стала піяністкай.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]