Мікалай Апанасавіч Цішчанка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Апанасавіч Цішчанка
Дата нараджэння 24 лютага 1925(1925-02-24)
Месца нараджэння Чарнатычы
Дата смерці 8 студзеня 1996(1996-01-08) (70 гадоў)
Месца смерці Мінск
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР, Flag of Belarus.svg Беларусь
Навуковая сфера анкалогія
Месца працы Беларуская медыцынская акадэмія паслядыпломнай адукацыі
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Навуковае званне прафесар
Альма-матар Адэскі нацыянальны медыцынскі ўніверсітэт
Узнагароды і прэміі
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»

Мікалай Апанасавіч Ці́шчанка[1] (24 лютага 1925 — 8 студзеня 1996) — вучоны ў галіне анкалогіі, доктар медыцынскіх навук (1971), прафесар (1973).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў вёсцы Чарнатычы (зараз у Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны). У 1942—1945 гг. працаваў на металургічных заводах у Варашылаўградзе і Чалябінску[2]. У 1952 годзе скончыў Адэскі медыцынскі інстытут. У 1953—1955 гг. працаваў у Магілёўскім абласным анкалагічным дыспансеры ўрачом, галоўным урачом[2]. У 1956—1958 гг. праходзіў навучанне ў аспірантуры пры кафедры анкалогіі Ленінградскага інстытута ўдасканалення ўрачоў. У 1958—1959 гг. працаваў урачом у хірургічным аддзяленні 3-й гарадской клінічнай бальніцы Мінска. Абараніў дысертацыю на тэму «Радикальная операция удаления региональных лимфоузлов при раке нижней губы» і ў 1959 годзе атрымаў ступень кандыдата медыцынскіх навук[2].

У 1959—1960 гг. М. А. Цішчанка на пасадзе асістэнта кафедры хірургіі ў Беларускім інстытуце ўдасканалення ўрачоў, з 1960 года асістэнт кафедры анкалогіі, у 1968—1973 гг. дацэнт, з 1973 года — прафесар[2]. У 1970 годзе абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Материалы к анатомии и клинике панкреатодуоденального рака»[2]. У 1982—1991 гг. на пасадзе загадчыка кафедрай анкалогіі і медыцынскай радыялогіі, з 1992 года — прафесар.

Памёр М. А. Цішчанка ў Мінску. Пахаваны на Паўночных могілках[2].

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Навуковыя працы па дыягностыцы і лячэнні пухлін страўнікава-кішэчнага тракту, падстраўнікавай залозы, жоўцевых шляхоў. Распрацаваў і ўкараніў метад радыкальных аперацый пры метастазах раку на шыі[1]. Аўтар 112 навуковых прац, двух манаграфій, чатырох рацыяналізатарскіх прапаноў[2]. Сааўтар патэнта «Способ пластики безнадкостничных дефектов покровных тканей черепа»[3]

Сярод апублікаванага:

  • Клиника и дифференциальная диагностика механических желтух. — Мн.: Беларусь, 1973.;
  • Реабилитация радикально оперированных больных по поводу опухолей толстой кишки.


Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]