Мікалай Мікалаевіч Багалюбаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мікалай Мікалаевіч Багалюбаў
руск.: Николай Николаевич Боголюбов
N. N. Bogoliubov (1930).jpg
Дата нараджэння

21 жніўня 1909(1909-08-21)[1][2][3]

Месца нараджэння

Ніжні Ноўгарад, Ніжагародская губерня[d], Расійская імперыя[4]

Дата смерці

13 лютага 1992(1992-02-13)[1][3] (82 гады)

Месца смерці

Масква, Расія[5]

Месца пахавання

Новадзявочыя могілкі

Грамадзянства

Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia (1991-1993).svg Расія
Flag of Ukraine.svg Украіна

Бацька:

Q12083340?

Дзеці:

Nikolay Bogolyubov[d]

Род дзейнасці

матэматык, фізік-тэарэтык, вынаходнік, навуковы работнік, пісьменнік-дакументаліст, фізік

Навуковая сфера

матэматыка, фізіка

Месца працы

Кіеўскі нацыянальны ўніверсітэт імя Тараса Шаўчэнкі
Матэматычны інстытут імя У. А. Сцяклова РАН[d]
Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава
Аб'яднаны інстытут ядзерных даследаванняў
Bogolyubov Institute for Theoretical Physics[d]

Навуковае званне

акадэмік АН БССР, акадэмік АН УССР

Навуковы кіраўнік

Мікалай Мітрафанавіч Крылоў[d]

Вядомы як

заснавальнік навуковай школы па нелінейнай механіцы і тэарэтычнай фізіцы

Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Мікалай Мікалаевіч Багалюбаў на Вікісховішчы

Мікалай Мікалаевіч Багалюбаў (21 жніўня 1909, г. Ніжні Ноўгарад, Расія — 13 лютага 1992) — рускі матэматык і фізік-тэарэтык, заснавальнік навуковай школы па нелінейнай механіцы і тэарэтычнай фізіцы. Акадэмік АН СССР (1953), АН УССР (1948).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

3 1963 акадэмік-сакратар Аддзялення матэматыкі АН СССР, з 1965 дырэктар Аб'яднанага інстытута ядзерных даследаванняў.

Навуковыя працы па нелінейнай механіцы, статыстычнай фізіцы і квантавай тэорыі поля. Распрацаваў тэорыі звышцякучасці (1947) і звышправоднасці (1958).

Ленінская прэмія 1958, Дзяржаўныя прэміі СССР 1947, 1953, 1984. Двойчы Герой Сацыялістычнай Працы (1969, 1979). Залаты медаль імя Ламаносава АН СССР (1985).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]