Перайсці да зместу

Мікалай Міхайлавіч Карамзін

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Мікалай Міхайлавіч Карамзін
руск.: Николай Михайлович Карамзин
Асабістыя звесткі
Псеўданімы А. Б. В.[1]
Дата нараджэння 1 (12) снежня 1766[2][3][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 22 мая (3 чэрвеня) 1826[4][2][…] (59 гадоў)
Месца смерці
Пахаванне
Грамадзянства
Бацька Mikhail Karamzin[d]
Маці Ekaterina Pazukhina[d]
Жонка Кацярына Андрэеўна Карамзіна[d] і Q136630855?
Дзеці Кацярына Мікалаеўна Мяшчэрская[d], Аляксандр Мікалаевіч Карамзін[d], Андрэй Мікалаевіч Карамзін[d], Sofya Karamzina[d], Vladimir Karamzin[d] і Elizaveta Nikolaevna Karamzina‎[d]
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці мовазнавец, паэт, гісторык, пісьменнік, перакладчык, крытык, журналіст, празаік, публіцыст
Гады творчасці з 1781
Кірунак сентыменталізм
Жанр паэзія
Мова твораў руская
Дэбют «Дзіцячае чытанне» — першы рускі часопіс для дзяцей
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды
ордэн Святой Ганны I ступені ордэн Святога Уладзіміра 3 ступені
Подпіс Выява аўтографа
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Мікала́й Міха́йлавіч Карамзі́н (1 (12) снежня 1766[2][3][…], Карамзінка[d], Сімбірскі павет[d]22 мая (3 чэрвеня) 1826[4][2][…], Санкт-Пецярбург[4][5]) — расійскі гісторык, публіцыст , празаік , паэт і стацкі саветнік.

У 1783—1784 гадах на вайсковай службе. Выдаваў альманахі, часопісы. Яскравы прадстаўнік расійскага сентыменталізму. У гістарычных працах адмаўляў дэспатыю, прыхільнік рэспубліканскага ладу. Абапіраючыся на старажытныя крыніцы, творы В. Тацішчава і М. Шчарбатава напісаў «Гісторыю дзяржавы Расійскай» (т. 1—12, 1816—1829).

Гісторыю Беларусі разглядаў у кантэксце расійскай дзяржаўнасці. Даў адметныя характарыстыкі старажытных дзяржаўных дзеячаў (Усяслава Полацкага, Гедзіміна, Альгерда і інш.). У «Дадатках» да «Гісторыі…» выкарыстаў шмат выпісак са страчаных пазней пісьмовых крыніц.

Зноскі

  1. Венгеров С. А. А. Б. В. // Критико-биографический словарь русских писателей и ученых (от начала русской образованности до наших дней). СПб.: Семеновская Типо-Литография (И. Ефрона), 1889. — Т. I. Вып. 1—21. А. — С. 7. Архівавана 12 лістапада 2011.
  2. 1 2 3 4 Карамзин Николай Михайлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. 1 2 Nikolay Mikhaylovich Karamzin // Encyclopædia Britannica
  4. 1 2 3 4 Краткая литературная энциклопедияМ.: Советская энциклопедия, 1962.
  5. 1 2 Карамзин Николай Михайлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  6. Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 690. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
  7. Шевырёв С. П. История императорского Московского университетаМ.: Университетская Типография, 1855. — С. 350.
  8. Deutsche Nationalbibliothek Record #118640089 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 20 красавіка 2026.