Міларад Павіч

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Міларад Павіч
сербск.: Milorad Pavić/ Милорад Павић
Milorad Pavic.jpg
Дата нараджэння:

15 кастрычніка 1929(1929-10-15)

Месца нараджэння:

Бялград, Каралеўства Югаславія

Дата смерці:

30 лістапада 2009(2009-11-30) (80 гадоў)

Месца смерці:

Бялград, Сербія

Грамадзянства:

Югаславія
Сербія

Род дзейнасці:

паэт, празаік, перакладчык, гісторык сербскай літаратуры XVII — XIX стст.

Гады творчасці:

19672009

Кірунак:

нелінейная проза, магічны рэалізм

Мова твораў:

сербская

Дэбют:

«Палимпсести» (1967)

Творы на сайце Lib.ru
Commons-logo.svg Міларад Павіч на Вікісховішчы

Міларад Павіч (сербск.: Milorad Pavić/ Милорад Павић; 15 кастрычніка 1929, Бялград30 лістапада 2009[1], Бялград) — знакаміты сербскі празаік, паэт, гісторык літаратуры, перакладчык. Член Сербскай акадэміі навук і мастацтва з 1991 года.

Нарадзіўся ў пісьменніцкай сям'і. Жыў у Бялградзе, быў жанаты з пісьменніцай Ясмінай Міхайлавіч. Творы Павіча актыўна перакладаюцца на шматлікія мовы. Быў намінаваны на Нобелеўскую прэмію ў галіне літаратуры. Выкладаў ва ўніверсітэтах у Бялградзе, Парыжы, Вене, Фрайбургу, Рэгенсбургу і іншых.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Палимпсести песме», 1967 («Палімпсесты верша»)
  • «Гвоздена завеса», 1973 («Жалезная завеса»)
  • «Коњи светога Марка», 1976 («Коні святога Марка»)
  • «Руски хрт», 1979 («Рускі хорт»)
  • «Душе се купају последњи пут», 1982 («Душы купаюцца апошні раз»)
  • «Хазарски речник», 1984 («Хазарскі слоўнік»)
  • «Предео сликан чајем», 1988 («Краявід, намаляваны чаем»)
  • «Изврнута рукавица», 1989 («Вывернутая пальчатка»)
  • «Унутрашња страна ветра», 1991 («Унутраны бок ветру»)
  • «Последња љубав у Цариграду», 1994 («Апошняе каханне ў Канстанцінопалі»)
  • «Шешир од рибље коже», 1996 («Капялюш з рыбінай скуры»)
  • «Стаклени пуж», 1998 («Шкляны смоўж»)
  • «Кутија за писање», 1999 («Скрынка для пісьма»)

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons