Найвышэйшая рада БНР

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Найвышэйшая рада Беларускай Народнай Рэспублікі, орган прадстаўнічай улады БНР, створаны 14.12.1919 у Мінску пасля расколу Рады БНР (Гл. таксама: Народная рада БНР).

Яе стварылі тыя беларускія дзеячы (37 чалавек), якiя лiчылi магчымым супрацоўнiцтва з Польшчай. Узначаліў Найвышэйшую раду Язэп Лёсік.

Пасля падпісання польска-беларускай дамовы 24 сакавіка 1920 года (афіцыйная назва — «Прапановы супольнай канферэнцыі прадстаўнікоў Беларусі і прадстаўнікоў польскага ўрада», падпісаныя з беларускага боку В. Іваноўскім і А. Смолічам) рада атрымала фінансавыя датацыі, што прывяло да істотнага росту яе ўплыву — праз стварэнне апарату і новыя магчымасці працаўладкавання для беларускіх дзеячаў у Мінску.

У 1921 Найвышэйшая рада БНР спынiла сваё iснаванне.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]