Ніна Міхайлаўна Стукалкіна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Ніна Міхайлаўна Стукалкіна
Дата нараджэння 26 жніўня 1905(1905-08-26)
Месца нараджэння
Дата смерці 2 сакавіка 1999(1999-03-02) (93 гады)
Грамадзянства
Адукацыя
Прафесія балерына, педагог, балетмайстар
Тэатр
Узнагароды
Заслужаны артыст РСФСР

Ніна Міхайлаўна Стукалкіна (26 жніўня 1905, с. Кузнечка Цвярской вобласці, Расія — 2 сакавіка 1999) — савецкая і беларуская артыстка балета, педагог, балетмайстар. Заслужаная артыстка РСФСР (1956).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1922 годзе скончыла Петраградскае харэаграфічнае вучылішча (педагогі В. І. Праабражэнская і Л. П. Герт).[1]

У 19221957 гадах — салістка (у 1950—1958 і педагог) Ленінградскага тэатра імя Кірава.

У час Вялікай Айчыннай вайны знаходзілася разам з тэатрам у эвакуацыі ў Пермі. У Пермі ленінградцы атрымалі ў сваё распараджэнне будынак гарадскога тэатра оперы і балета, а мясцовыя артысты на тры гады сталі перасоўнай трупай.[2]

У 19531969 — педагог ленінградскіх тэатра музычнай камедыі(руск.) бел. і харэаграфічнага вучылішча.

У 19601964 і 19711973 — балетмайстар-рэпетытар Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Беларусі.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Партыі[правіць | правіць зыходнік]

Сярод яе партый Вулічная танцоўшчыца і Мерседэс («Дон Кіхот» Л. Мінкуса), Сванільда («Капелія» Л. Дэліба); Берэніка («Егіпецкія ночы»), Жонка хана («Канёк-Гарбунок»), Айша («Гаянэ»), Сцеша («Родныя паля» Чэрвінскага), Персідка (опера «Хаваншчына» М. Мусаргскага) і іншыя. У танцы Стукалкінай строгасць і скончанасць поз спалучаліся з з кантыленай пластычнага малюнка і эмацыйнасцю.[1][3]

Самым вядомым харэаграфічным нумарам Стукалкінай лічылася Пляска Мерседэс у балеце «Дон Кіхот» Л. Мінкуса. У характарным «Іспанскім танцы» яе адлюстраваў скульптар Ленінградскага фарфоравага завода Уладзімір Сычоў.[4][5]

Балеты[правіць | правіць зыходнік]

На сцэне тэатра оперы і балета Беларусі паставіла (разам з А. Андрэевым) першыя нацыянальныя балеты на сучасную тэму «Мара» Я. Глебава (1961) і «Святло і цені» Г. Вагнера (1963), а таксама «Казка пра мёртвую царэўну і сем асілкаў» У. Дзешавова на тэмы А. Лядава (1961), «Дон Кіхот» Л. Мінкуса (1962), «Балеро» на музыку М. Равеля (1963), «Гарэзлівыя частушкі» на музыку Р. Шчадрына (1971; усе з А. Андрэевым), «Трыстан і Ізольда» на музыку Р. Вагнера (1963).

У 19681971 і 19781983 працавала адпаведна ва Узбекскім тэатры імя Наваі і Чувашскім музычным тэатры. Сумесна з А. Л. Андрэевым ажыццявіла шэраг пастановак, у т.л. арыгінальныя пастаноўкі балетаў «Цудоўная вышывальшчыца» В. А Ходзяшава(руск.) бел. (1979) і «Каханнем за каханне» Ц. М. Хрэннікава (1981).[6]

Аўтар кніг «Чатыры экзерсісы» (1972), «Успамінаў» у зборніке «Л. М. Лаўроўскі» (М., 1983).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Балет: энциклопедия. / Гл. ред. Ю. Н. Григорович.- М.: Советская энциклопедия, 1981.- 623 стр. с илл.
  2. ЗАБЫТЫЕ ИМЕНА ПЕРМСКОЙ ГУБЕРНИИ
  3. НИНА СТУКОЛКИНА на сайце «КИНО-ТЕАТР.РУ»
  4. Нина Стуколкина на сайце «100-летие Филармонии»
  5. Продукция Ленинградского завода фарфоровых изделий (ЛЗФИ)
  6. Стуколкина Нина Михайловна на сайце «ЧУВАШСКАЯ ЭНЦИКЛОПЕДИЯ»

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]