Паласа Капрыві

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Паласа Капрыві (Намібія)
Паласа Капрыві
Паласа Капрыві
Паласа Капрыві на карце Намібіі

Паласа Капрыві (англ.: Caprivi Strip, ням.: Caprivizipfel) — доўгі вузкі выступ тэрыторыі Намібіі, які распасціраецца на 450 км ад паўночна-ўсходняга ўскрайка асноўнага масіва тэрыторыі краіны на ўсход да ракі Замбезі. Яе шырыня складае ад 32 да 105 км. Яна ўяўляе сабой участак надзвычай плоскай горнай даліны, размешчанай на багністых паўночных ускраінах Калахары на вышыні каля 950 м над узроўнем мора. З усходу яна абмежавана ракой Замбезі, за якой пачынаецца Замбія, з поўдня і паўднёвага захаду часткова — ракой Чобэ, за якой знаходзіцца Батсвана. На поўначы гэта тэрыторыя мяжуе з Анголай, а на захадзе яе перасякае рака Акаванга. Гэта тэрыторыя ў наш час падзелена паміж намібійскімі правінцыямі Замбезі і Акаванга.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Капрыві — тэрыторыя з трапічным кліматам, вельмі высокімі тэмпературамі і вільготнасцю; са снежня па сакавік — у дажджавы сезон — выпадае шмат ападкаў, што робіць Капрыві самым вільготным рэгіёнам Намібіі. Густая рачная расліннасць (асабліва чаротавыя зараснікі), густыя лясы, пясчаныя дзюны і балоты вельмі ўскладняюць перамяшчэнне па рэгіёне; гэта дзікая, цяжкадаступная і некранутая цывілізацыяй мясцовасць. Тут сустракаецца звыш 450 відаў жывёл. Характэрна вялікая разнастайнасць птушак.

Для абароны багатага расліннага і жывёльнага свету на большай частцы тэрыторыі рэгіёна былі створаны запаведнікі і нацыянальныя паркі, якія ў апошні час прыцягваюць шмат турыстаў. З мэтай развіцця турыстычнай індустрыі праз рэгіён была ўпершыню пракладзена скразная асфальтаваная шаша; астатнія мясцовыя дарогі — гэта, галоўным чынам, толькі наезджаныя грунтавыя шляхі.

Вёска ў паласе Капрыві

Колькасць насельніцтва тэрыторыі вельмі нязначная, жыхары жывуць невялікімі сёламі. Усходняя частка рэгіёна населена бантумоўным народам лозі, асноўная частка якога жыве ў паўднёва-заходняй Замбіі і Батсване. Лозі займаюцца жывёлагадоўляй, рыбалоўствам і паляваннем; вырошчваецца кукуруза, злакі, а таксама дыні і маніёка. Насельніцтва крайняга ўсходу рэгіёна штогод эвакуіруецца з месцаў пражывання з-за разліву Замбезі. Заходняя частка рэгіёна населена толькі качавымі групамі народа сан (бушменаў).

Гарадок Катыма Муліла на беразе Замбезі — самы буйны населены пункт рэгіёна і адміністрацыйны цэнтр правінцыі Замбезі.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Нямецкі канцлер Леа фон Капрыві

У сярэдзіне XIX стагоддзі частку тэрыторыі Капрыві насяляў народ калола. З правадырамі калола меў сяброўскія адносіны англійскі падарожнік і місіянер Дэвід Лівінгстан, які выкарыстоўваў зямлі калола як базу для сваіх цэнтральнаафрыканскіх падарожжаў. У канцы XIX стагоддзя калола з гэтай мясцовасці выцеснілі і практычна знішчылі лозі, якія прыйшлі з-за Замбезі.

Паводле Занзібарскага дагавора ў 1890 годзе рэгіён увайшоў у склад Германскай Паўднёва-Заходняй Афрыкі. Паласа Капрыві павінна была падаць Германіі суверэнны доступ да ракі Замбезі; сваю назву яна атрымала ў гонар графа Леа фон Капрыві, тагачаснага нямецкага канцлера. Пасля Першай сусветнай вайны рэгіён разам з астатняй часткай краіны перайшоў пад кіраванне Паўднёва-Афрыканскага Саюза (пазней — Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка), які валодаў краінай да 1990 года, калі Намібія атрымала незалежнасць.

Насельніцтва Капрыві вельмі адрозніваецца ад насельніцтва астатняй Намібіі; у сувязі з гэтым на працягу гісторыі неаднаразова ўзнікалі рознагалоссі паміж лозі і авамба, самым шматлікім народам поўначы Намібіі. Канфлікты прывялі да стварэння ў 1994 годзе Арміі вызвалення Капрыві, якая выступала за незалежнасць Капрыві.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]