Паўднёвая Караліна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Паўднёвая Караліна
Сцяг Паўднёвай Караліны ГербПаўднёвай Караліны
Сцяг Паўднёвай Караліны Герб Паўднёвай Караліны
Мянушка штата: Штат сабаловых пальмаў
Плошча
 — Усяго

82 965 км²
Насельніцтва
 - Усяго
 — Шчыльнасць

4 млн
51,45/км²

Паўднёвая Караліна (анг. South Carolina) — штат на паўднёвым усходзе ЗША, адзін з так званых Паўднёва-Атлантычных штатаў.

  • Сталіца: Калумбія
  • Дэвіз: ўсмешлівыя твары, прыгожыя месцы (анг.: Smiling faces, beautiful places)
  • Мянушка: «штат сабаловых пальмаў»

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Да еўрапейскай каланізацыі на тэрыторыі Паўднёвай Караліны насялялі плямёны ямасі і кусабо.

У 1663 г. англійскі кароль Карл II падарыў зямлі Паўночнай і Паўднёвай Караліны васьмі англійскім лордам. У 1670 г. на тэрыторыі Паўднёвай Караліны было заснаванае першае еўрапейскае селішча — Чарльз-Таўн (сучасны Чарлстан). У 1729 годзе адбыўся падзел Караліны на Паўночную і Паўднёвую. Паўднёвая Караліна зрабілася самастойнай каралеўскай калоніяй — правінцыяй Паўднёвая Караліна. Пасля заканчэння Вайны за незалежнасць калонія стала восьмым штатам новай дзяржавы. Паўднёвая Караліна была сельскагаспадарчым штатам, на тэрыторыі якога пераважалі баваўняныя плантацыі. У 1860 годзе Паўднёвая Караліна першая з паўднёвых штатаў вырашыла выйсці з складу ЗША ў знак пратэсту супраць адмены рабаўладання. У Грамадзянскай вайне ўдзельнічала каля 60 тысяч жыхароў штата. Пасля вайны пачаўся перыяд Рэканструкцыі. У штаце пачалася індустрыялізацыя. У сельскай гаспадарцы ад гадоўлі бавоўніка перайшлі на развядзенне соі, кукурузы.