Паўстанне Сімба

З пляцоўкі Вікіпедыя
Паўстанне Сімба
Асноўны канфлікт: Кангалезскі крызіс
Kongo 1964 map en.png
Дата студзень 1964—лістапад 1965
Месца усход Конга
Вынік разгром паўстанцаў
Праціўнікі
Flag of the Republic of the Congo (Léopoldville) (1960–1963).svg Рэспубліка Конга
Замежныя найміты
ваенная падтрымка:
Flag of the United States.svg ЗША
Flag of Belgium (civil).svg Бельгія
Socialist red flag.svg Партыя афрыканскай салідарнасці
ваенная падтрымка:
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Cuba.svg Куба
Flag of Uganda.svg Уганда[1]
Камандуючыя
Flag of the Republic of the Congo (Léopoldville) (1960–1963).svg Маіз Чомбэ
Flag of the Republic of the Congo (Léopoldville) (1960–1963).svg Мабуту Сесе Сека
Flag of the Republic of the Congo (Léopoldville) (1960–1963).svg Майкл Хоар
Бельгія Жан Шрам
Socialist red flag.svg Крыстаф Гбенье
Socialist red flag.svg Гастон Сумяло
Сілы бакоў
29 000 кангалезскімі ваенных, 500 наймітаў, 350 бельгійскіх парашутыстаў, 128 амерыканскіх камандас 9 500 паўстанцаў і 200 ваенных саветнікаў з Кубы і СССР
Агульныя страты
звыш за 100 000 загінулі[2]
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Паўстанне Сімба (суахілі: Simba — леў) — антыўрадавы выступ плямёнаў паўночна-ўсходняга Конга ў 19641965 гадах. Адбывалася паралельна з паўстаннем у Квілу П’ера Мулеле, паплечніка забітага Патрыса Лумумбы.

У гады халоднай вайны любы антыкапіталістычны выступ трактаваўся як прасавецкі, таму СССР аказаў паўстанцам ваенную дапамогу. 4 жніўня 1964 мяцежнікі атрымалі буйную перамогу, захапіўшы Стэнлівіль. Аднак зверствы ў адносінах да мірнага насельніцтва (вынішчэнне белых і адукаваных чорных конгалезцаў) прывяло да таго, што супраць паўстанцаў пачалася міжнародная аперацыя «Чырвоны Цмок». Сутнасць аперацыі заключалася ў высадцы групы бельгійскіх дэсантнікаў пры падтрымцы амерыканскай авіяцыі. Эфект нечаканасці дазволіў дэсантнікам без страт у асабістым складзе вызваліць практычна ўсіх закладнікаў. Таксама неацэнную падтрымку аказала группа наймітаў Commando-5 пад камандаваннем Майка Хоара.

Вялікую ролю ў падаўленні паўстання згулялі прэм’ер-міністр Маіз Чомбэ, на той момант які кіраваў краінай, Майк Хоар — камандзір падраздзялення белых наймітаў «Коммандо 5», Мабуту Сесе Сека — генерал кангалезскай нацыянальнай арміі (фр.: Armée nationale congolaise) (будучы дыктатар), Жан Шрам — камандзір падраздзялення бельгійскіх наймітаў і катангцаў (былая жандармерыя Катанга) — «Каманда 6».

Зноскі

  1. Mujaju, 1987, p. 484
  2. Chronology of the Democratic Republic of Congo/Zaire (1960-1997). Mass Violence and Resistance - Research Network. Paris Institute of Political Studies (25 студзеня 2016).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]