Пеё Явараў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пеё Явараў
Пейо Яворов
BASA-373K-1-697-9-Peyo Yavorov (cropped).jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні:

Пеё Тоцеў Крачолаў

Дата нараджэння:

1 студзеня 1878(1878-01-01)

Месца нараджэння:

Чырпан[d], Балгарыя[1][2][3]

Дата смерці:

29 кастрычніка 1914(1914-10-29) (36 гадоў)

Месца смерці:

Сафія, абшчына Сталічна[d], гарадская вобласць Сафія[d], Балгарыя[4][5]

Грамадзянства:

Flag of the Ottoman Empire.svg Асманская імперыя > Flag of Bulgaria.svg Балгарыя

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

паэт

Кірунак:

сімвалізм

Мова твораў:

балгарская мова[6]

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Пеё Явараў (балг.: Елин Пелин, сапраўднае імя Пеё Тоцеў Крачолаў (балг.: Пейо Тотев Крачолов); 1 студзеня 1878, Чырпан, Усходняя Румелія, Асманская імперыя — 29 кастрычніка 1914, Сафія, Царства Балгарыя) — балгарскі паэт. Вучыўся ў 18911893 гадах ў гімназіі ў г. Плоўдзіў. Друкаваўся з 1896 года.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

У першым зборніку «Вершы» (1901) прадоўжыў традыцыі Х. Боцева і І. Базава. Зборнік «Гайдуцкія песні» (1903) і зборнік нарысаў «Гайдуцкія мары» (1908) пра рэвалюцыйна-вызваленчы рух у Македоніі 19021903 гадоў. Пад уплывам французскай мадэрнісцкай паэзіі стаў пачынальнікам сімвалізму ў балгарскай літаратуры (зборнік вершаў «Бяссонніца». 1907). Аўтар кніг лірыкі «Услед за ценямі воблакаў» (1910), драм «Ля падножжа Віташы» (1911), «Як замаўкае рэха грому» (1912).

Пераклады[правіць | правіць зыходнік]

На беларускай мову асобныя яго творы пераклалі Н. Гілевіч, А. Разанаў, В. Сахарчук.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Апалавы пярсцёнак: Лірыка. Мн.. 1988;

У кнігах:

  • Хай зорыць дзень! Мн.. 1973;
  • Сто гадоў, сто паэтаў, сто песень… Мн.. 1978;
  • Гілевіч Н. Роднасць. Мн., 1983;

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]