Полістырол

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Полістырол
Polystyrene.svg
Міжнародны знак другаснай перапрацоўкі для полістыролу
Міжнародны знак другаснай перапрацоўкі для полістыролу
Агульныя
Скарачэнні PS
Хім. формула (C8H8)n
Фізічныя ўласцівасці
Шчыльнасць 1,069—1,125 г/см³
Тэрмічныя ўласцівасці
Тэмпература плаўлення ~240 °C
Класіфікацыя
Рэг. нумар CAS 9003-53-6

Полістырол — сінтэтычны тэрмапластычны палімер лінейнай будовы, прадукт полімерызацыі стыролу.

Уласцівасці[правіць | правіць зыходнік]

Цвёрдае аморфнае бясколернае або жаўтаватае рэчыва. Ступень палімерызацыі 600—2500. Малекулярная маса 50 000—200 000[1]. Шчыльнасць 1060 кг/м³ (пры тэмпературы 20 °C). Тэмпература шклавання 93 °C. Пры тэмпературы 220 °C полістырол пачынае раскладацца.
Раствараецца ў араматычных і хларыраваных аліфатычных вуглевадародах (у стыроле, ацэтоне, талуоле, хлараформе, тэтрахлорметане і інш.[1]), не раствараецца ў вадзе, набухае ў бензоле, стойкі да ўздзеяння кіслот, шчолачаў (разбураецца ў канцэнтраванай азотнай і ледзяной воцатнай кіслотах[2]). Полістыролу ўласцівы нізкая механічная трываласць і цеплаўстойлівасць (каля 100 °C па Віка). Дыэлектрычныя ўласцівасці полістыролу добрыя і мала залежаць ад тэмпературы і частаты току.

Атрыманне[правіць | правіць зыходнік]

Полістырол у прамысловасці атрымліваюць палімерызацыяй стыролу[2]:

  • тэрмічнай палімерызацыяй у масе па няспыннай схеме;
  • суспензійнай палімерызацыяй па перыядычнай схеме;
  • эмульсійнай палімерызацыяй па перыядычнай схеме.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Tzbecher.jpg

Полістырол выкарыстоўваецца ў якасці таннага матэрыялу ў вытворчасці карпусоў бытавой тэхнікі, тары і упакоўкі, цацак, фурнітуры, пенаполістыролу і інш.
У выпадках, калі патрабуецца большая трываласць вырабаў, выкарыстоўвацца супалімеры стыролу з акрыланітрылам і бутадыенам (АБС-пластыкі), супалімеры стыролу з бутадыенавым каўчуком (ударатрывалы полістырол)[3], супалімер стыролу з малеінавым ангідрыдам[2].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Рабинович В. А., Хавин З. Я. Краткий химический справочник Л.: Химия, 1977. — С 212. // ХиМиК.ру (руск.) 
  2. 2,0 2,1 2,2 Артыкул на ХиМиК.ру (руск.) 
  3. Хімічны слоўнік навучэнца: Дапам. для вучняў / Б. Н. Качаргін, В. М. Макаррэўскі, Л. Я. Гарнастаева, В. С. Аранская — Мн.: Народная асвета, 2003. — С. 191. — 287 с. — 1000 экз. — ISBN 985-12-0621-8.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Хімічны слоўнік навучэнца: Дапам. для вучняў / Б. Н. Качаргін, В. М. Макаррэўскі, Л. Я. Гарнастаева, В. С. Аранская — Мн.: Народная асвета, 2003. — С. 191. — 287 с. — 1000 экз. — ISBN 985-12-0621-8.
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 12: Палікрат — Праметэй / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 12. — С. 477. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0198-2 (Т. 12).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]