Пётр Пятровіч Казакевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пётр Пятровіч Казакевіч
Дата нараджэння 1 студзеня 1955(1955-01-01) (64 гады)
Месца нараджэння вёска Рудск, Іванаўскі раён, Брэсцкая вобласць, БССР, СССР
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера механізацыя сельскай гаспадаркі
Месца працы Навукова-практычны цэнтр НАН Беларусі па механізацыі сельскай гаспадаркі
Навуковая ступень доктар тэхнічных навук
Навуковае званне член-карэспандэнт НАНБ, прафесар
Альма-матар БСГА

Пётр Пятровіч Казакевіч (1 студзеня 1955, вёска Рудск, Іванаўскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі вучоны ў галіне механізацыі сельскай гаспадаркі. Доктар тэхнічных навук (1998(1999[1])), прафесар (2008), член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2009).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў БСГА (1977). З 1978 па 2003 працаваў у Цэнтральным навукова-даследчым інстытуце механізацыі сельскай гаспадаркі: малодшы, старшы навуковы супрацоўнік, загадчык лабараторыі механізацыі апрацоўкі, ўборкі і перапрацоўкі льну, намеснік дырэктара па навуковай рабоце. З 2003 - у Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь: галоўны саветнік, загадчык сектара стратэгіі развіцця сельскай гаспадаркі. Адначасова - вядучы навуковы супрацоўнік лабараторыі апрацоўкі глебы і пасеву НПЦ НАН Беларусі па механізацыі сельскай гаспадаркі, а з 1999 па сумяшчальніцтве - прафесар кафедры эксплуатацыі машынна-трактарнага парку БДАТУ. 30 чэрвеня 2014 прызначаны Намеснікам Старышні Прэзідыума НАН Беларусі.

Навуковы і практычны ўклад[правіць | правіць зыходнік]

Навуковыя працы ў галіне механізацыі працэсаў аграэкалагічнаага паляпшэння дробназалежных тарфянікаў і забруджаных радыеактыўнымі рэчамі глеб, механічнай апрацоўкі глеб, апрацоўкі, ўборкі і перапрацоўкі льну. Пад яго навуковым кіраўніцтвам распрацаваны комплекс ільноўборачных машын для камбайнавай і раздзельнай уборкі льну з ужываннем рулоннай тэхналогіі загатоўкі льнотрасты, абгрунтавана эфектыўнасць прымянення льноўборачных машын ва ўмовах фарміравання льноўборачных атрадаў пры льнозаводах.

Аўтар больш за 125 навуковых прац, у тым ліку 4 манаграфій, 17 аўтарскіх пасведчанняў. Падрыхтаваў 1 доктара і 2 кандыдытаў навук.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Механизация уборки торфяников. - Мн., 1988 (разам з У.Я. Ткачэнкам, А.М. Мацапурам).
  • Обоснование формы ортогонального сечения симметричного плужного корпуса // Техника в сельском хозяйстве. - 1998. - №5.
  • О химическом составе льняной соломы и использовании отходов переработки льна : Моногр. / И.И.Карпунин, П.П.Казакевич, В.Н.Перевозников. - Мн.: ИМСХ НАН Беларуси, 2003.
  • Перспективные технологии производства костровых и древеснокостровых плит : монография / И.И. Карпунин, П.П. Казакевич. - Мн.: ИМСХ НАН Беларуси, 2005.
  • Техническое обеспечение земледелия : учеб. пособие для вузов / А. В. Новиков [и др.]. - Мн.: БГАТУ, 2006.
  • Химия льна и перспективные технологии его углубленной переработки / И. И. Карпунин, И. А. Голуб, П. П. Казакевич. - Мн.: Беларуская навука, 2013.

Зноскі

  1. згодна Беларускай энцыклапедыі ў 18 тт.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]