Рэўвен Рыўлін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рэўвен Рыўлін
іўр.: ראובן ריבלין
Reuven Rivlin as the president of Israel.jpg
Сцяг10-ы Прэзідэнт Ізраіля
24 ліпеня 2014 — 7 ліпеня 2021
Папярэднік Шымон Перэс
Пераемнік Іцхак Герцаг
Сцяг Міністр сувязі Ізраіля
7 сакавіка 2001 — 28 лютага 2003
Папярэднік Біньямін Бэн-Эліэзэр
Пераемнік Арыэль Шарон
Сцяг Спікер кнэсета
19 лютага 2003 — 4 мая 2006
Папярэднік Авраам Бург
Пераемнік Далія Іцык
30 сакавіка 2009 — 5 лютага 2013
Папярэднік Далія Іцык
Пераемнік Ёэль Эдэльштейн

Нараджэнне 9 верасня 1939(1939-09-09)[1][2][…] (82 гады)
Жонка Nechama Rivlin[d]
Веравызнанне іўдаізм
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, адвакат
Званне маёр
Узнагароды
Commons-logo.svg Рэўвен Рыўлін на Вікісховішчы

Рэўвен Рыўлін (іўр.: ראובן ריבלין; нар. 9 сакавіка 1939, Іерусалім, Палесціна, Брытанская імперыя) — ізраільскі палітык і грамадскі дзеяч, дзесяты прэзідэнт Ізраіля (2014—2021).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Іерусаліме ў сям’і вядомага прафесара-ўсходазнаўца Ёсефа Ёэл Рыўліна. Ваенную службу па прызыву завяршыў у званні лейтэнанта. Даслужыўся да звання маёра падчас резервистськои службы. Вывучаў юрыспрудэнцыю ў Яўрэйскім універсітэце Ерусаліма.

У 1978 упершыню абраны ў муніцыпалітэт Іерусаліма. З 1981 па 1986 уваходзіў у савет дырэктараў авіякампаніі «Эль-Аль». У 1986 годзе ўзначаліў Іерусалімскі філіял руху «Херут». У 1988 высунуў сваю кандыдатуру на пасаду мэра Іерусаліма, але прайграў Тэдзі Колек. У тым жа годзе абраны ў Кнэсет ад партыі «Лікуд». З 1988 па 1993 займаў пасаду старшыні руху «Лікуд». У 1996 годзе абраны ў Кнэсет раптам, з тых часоў пераабіраўся яшчэ чатыры разы.

Займаў пасаду міністра сувязі ў першым урадзе Арыэля Шарона. Быў праціўнікам плана аднабаковага размежавання, прапанаванага Шаронам. У кнэсеце 15-га склікання выконваў абавязкі віцэ-спікера, у кнэсеце 16-га склікання быў абраны спікерам. Іншыя пасады ў кнэсеце ўключаюць пасаду старшыні камісіі па барацьбе з наркотыкамі (дванаццаты склікання) і старшыні двух падкамісій у кнэсеце 17-га склікання. У кнэсеце 12-га і 14-га скліканняў уваходзіў у камісію па замежных справах і бяспекі, у кнэсеце 14-га і 17-га скліканняў ў фінансавай камісіі.

У 2007 годзе Рыўлін высунуў сваю кандыдатуру на пасаду прэзідэнта Ізраіля, але прайграў выбары Шымону Перэсу з розніцай у 21 голас (37 супраць 58).

У сакавіку 2009 года Рыўлін быў аднагалосна абраны на пасаду спікера кнесета 18-га склікання.

Акрамя крытыкі ў адрас праграмы размежавання Шарона, Рыўлін таксама апынуўся ў цэнтры парламенцкага скандалу ў 2010 годзе, калі адмовіўся прыняць рэкамендацыю камісіі кнесета зняць парламенцкую недатыкальнасць з дэпутата ад партыі Балада Ханін Заабі, якая прыняла ўдзел у Флатыліі свабоды, якая спрабавала прарваць ізраільскую марскую блакаду сектара газу.

10 чэрвеня 2014 быў абраны дзесятым прэзідэнтам Ізраіля, апярэдзіўшы Мэір Шытрыт на 10 галасоў (63 супраць 53). Цырымонія інаўгурацыі адбылася 25 ліпеня ў Ерусаліме. Да 24 лiпеня функцыі прэзідэнта працягваў выконваць Шымон Перэс.

Рыўлін быў жанаты на Няхамы (1945—2019), мае чацвярых дзяцей. З канца 1960-х — вегетарыянец.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 חה"כ ראובן ריבליןКнесет.
  2. Reuven Rivlin // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Reuven Rivlin // Roglo — 1997. — 8549233 экз.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]