Уладзімір Абрамавіч Этуш

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Этуш
руск.: Владимир Этуш
Vladimir Abramovich Etush by Alexey Nikishin.jpg
Уладзімір Этуш у 2008 годзе
Імя пры нараджэнні: Уладзімір Абрамовіч Этуш
Дата нараджэння: 6 мая 1922(1922-05-06)
Месца нараджэння: Масква
Дата смерці: 9 сакавіка 2019(2019-03-09) (96 гадоў)
Месца смерці: Масква
Месца пахавання:
Грамадзянства: Сцяг СССР СССР
Сцяг Расіі Расія
Жонка: Yelena Izmaylova[d] і Ninel Myshkova[d]
Дзеці: Раіса Этуш
Адукацыя:
Прафесія:
Гады актыўнасці: 1945 — 2019
Тэатр: Тэатр імя Я. Б. Вахтангава
Узнагароды:
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» II ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» III ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені
Ордэн Чырвонай Зоркі  — 1943 Ордэн Айчыннай вайны I ступені — 1985
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «За абарону Каўказа»
Медаль «За абарону Масквы» 20 years of victory rib.png
30 years of victory rib.png
Юбілейны медаль «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «У памяць 800-годдзя Масквы»
Медаль «Ветэран працы»
Народны артыст СССР— 1984 Народны артыст РСФСР— 1971 Заслужаны артыст РСФСР — 1964 Дзяржаўная прэмія Расійскай Федэрацыі — 2001
IMDb: ID 0262234
Сайт: etush.ru
Commons-logo.svg Уладзімір Этуш на Вікісховішчы

Уладзімір Абрамавіч Этуш (6 мая 1922, Масква — 9 сакавіка 2019, Масква) — расійскі акцёр.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 6 мая 1922 года ў Маскве ў яўрэйскай сям’і. Бацька будучага акцёра — Абрам Савельевіч Этуш, родам з мястэчка Глуск Магілёўскай губерні — да Кастрычніцкай рэвалюцыі быў каміваяжорам. Маці — Раіса Канстанцінаўна Этуш — да першага арышту мужа была хатняй гаспадыняй (Абрама Савельевіча арыштоўвалі двойчы), пасля працавала касірам у фотаатэлье.

У гады Вялікай Айчыннай вайны Уладзімір Этуш скончыў ваенна-перакладчыцкі факультэт Другога Маскоўскага педагагічнага інстытута замежных моў, ваяваў на фронце ў званні лейтэнанта адміністрацыйнай службы. У 1943 годзе пад Такмаком (сяло Варашылаўка) у Запарожскай вобласці быў цяжка паранены. Пасля шпіталя атрымаў другую групу інваліднасці і быў камісаваны. Член ВКП (б) з 1946 года.

У кіно акцёр пачаў здымацца ў 1953 годзе і першую ролю адыграў у гістарычнай карціне Міхаіла Рома «Адмірал Ушакоў».

Уладзімір Этуш — майстар вострахарактарных і камедыйных роляў. Гледачам памятныя яго цудоўныя працы ў камедыях Леаніда Гайдая — Саахаў з легендарнай «Каўказскай палонніцы», інжынер Андрэй Брунс з экранізацыі «12 крэслаў» і стаматолаг Антон Сямёнавіч Шпак з карціны «Іван Васільевіч мяняе прафесію».

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Жонкі:

  • Нінэль Мышкава (19262003) — актрыса, адзіная дачка генерала артылерыі Канстанціна Мышкова.
  • Алена Ізмайлава (19202005) — актрыса, грамадзянскі шлюб.
  • Ніна Крайнова (19272000) — выкладчыца англійскай мовы.
  • Алена Гарбунова (нарадзілася ў 1965) — выкладчыца англійскай мовы.

Дзеці:

Унук: Уладзімір.

Фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

  1. 1953 — Адмірал Ушакоў — Сэід-Алі
  2. 1955 — Авадзень — Марціні
  3. 1960 — Час летніх адпачынкаў
  4. 1964 — Старшыня — Калоеў
  5. 1966 — Каўказская палонніца, або Новыя прыгоды Шурыка — таварыш Саахаў
  6. 1968 — Старая, старая казка — Кароль і Шынкар
  7. 1969 — Стары знаёмы — Самецкі (рэжысёр-пастаноўшчык спектакля на вадзе)
  8. 1969 — Мужчынская гутарка
  9. 1970 — Місія ў Кабуле
  10. 1971 — 12 крэслаў — інжынер Брунс
  11. 1971 — Цень
  12. 1972 — Справы даўно мінулых дзён
  13. 1972 — Цырк запальвае агні
  14. 1972 — Мужчыны
  15. 1973 — Непапраўны ілгун — эмір Бурухтан Другі Другі
  16. 1973 — Іван Васілевіч змяняе прафесію — Антон Сямёнавіч Шпак
  17. 1974 — Нейлон 100 %
  18. 1975 — Прыгоды Бураціны — Карабас-Барабас
  19. 1977 — Як Іванушка-дурылка за цудам хадзіў
  20. 1978 — Па вуліцы камода вадзілі
  21. 1978 — 31 чэрвеня — магістр Мальгрым
  22. 1979 — Дзюма на Каўказе — Бабадул
  23. 1979 — Міліянерка (Тэлеспектакль)
  24. 1982 — Асліная скура — кароль Гастон
  25. 1983 — Месье Ленуар, які… (тэлеспектакль) — Поль-Альбер Ленуар
  26. 1984 — Макар-следапыт — Іраклій
  27. 1991 — Не абуджайце сабаку, яеі спіць — Грыша
  28. 1993 — Мары ідыёта — Фунт
  29. 1993 — Бравыя хлопцы
  30. 1998 — Класік — «аўтарытэт» Манарх
  31. 1999 — Паварот ключа (Серыял)
  32. 2005 — Тры мушкецёра
  33. 2006 — Парк савецкага перыяду

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]