Уільям Блэйк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Уільям Блэйк
William Blake by Thomas Phillips - cropped and downsized.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

28 лістапада 1757(1757-11-28)[1][2][3][4][5][6][7]

Месца нараджэння:

Broadwick Street[d], Вэстмінстэр[d], Вялікі Лондан[d], Англія, Каралеўства Вялікабрытанія[2][8]

Дата смерці:

12 жніўня 1827(1827-08-12)[1][9][3][4][5][6][7] (69 гадоў)

Месца смерці:

Чарынг-Крос, Вэстмінстэр[d], Вялікі Лондан[d], Англія, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Пахаванне:

Bunhill Fields[d][9]

Грамадзянства:

Flag of the United Kingdom.svg Вялікабрытанія

Бацька:

James Blake[d][8]

Маці:

Catherine Hermitage[d][8]

Жонка:

Catherine Blake[d]

Альма-матар:

Royal Academy Schools[d][8]
Henry Pars Drawing School[d][8]

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

мастак, паэт, пісьменнік, багаслоў, калекцыянер, гравёр

Мова твораў:

англійская мова[10]

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Уі́льям Блэйк (англ.: William Blake, 28 лістапада 1757, Лондан — 12 жніўня 1827, Лондан) — англійскі паэт, пісьменнік, мастак, друкар, гравёр і містык. Першы англійскі рамантык паводле вызначэння паэтаў-прэрафаэлітаў.

Вучыўся ў Каралеўскай акадэміі. Першы зборнік вершаў Блэйка «Паэтычныя накіды», выйшаў у 1783 годзе. У далейшым паэт стварыў некалькі «ілюмінаваных рукапісаў», уласнаручна гравіруючы свае вершы і малюнкі на меднай дошцы.

Аўтар лірыка-філасофскіх зборнікаў «Песні неспакушанасці» (1789) і «Песні вопыту» (1794). У «Прароцкіх кнігах» (1789—1820, паэмы «Шлюб Неба і Пекла», «Французская рэвалюцыя», «Прывідныя ўяўленні дачок Альбіёна», «Амерыка», «Еўропа» і інш.) праз складаную сімволіку міфалагічных і біблейскіх вобразаў адлюстраваў трагічныя калізіі еўрапейскай гісторыі на мяжы стагоддзяў. Паэма «Іерусалім: эманацыя гіганта Альбіёна» (1820) — духоўны запавет У. Блэйка.

Ілюстраваў уласныя творы, «Кнігу Іова», «Боскую камедыю» Дантэ.

Памёр У. Блэйк у разгар сваёй працы над ілюстрацыямі да «Боскай камедыі». Яго смерць была раптоўная і невытлумачальная. Дакладнае месцазнаходжанне магілы Блэйка было забытае, а магільны камень быў перанесены на новае месца.

Пры жыцці Блэйк не атрымаў ніякай вядомасці за межамі вузкага кола прыхільнікаў, але быў "адкрыты" пасля смерці прэрафаэлітамі. Наватарскія ідэі У. Блэйка (тэорыя ўяўлення як універсальны інструмент адкрыцця вышэйшай духоўнай рэальнасці; прынцып сінтэзу мастацтваў, увасоблены ў кніжнай графіцы), надоўга апярэдзіўшы свой час, заставаліся ў цэнтры ўвагі XX ст. Песня "Ерусалім" на верш Блэйка лічыцца неафіцыйным гімнам Вялікабрытаніі.

На беларускую мову асобныя яго вершы пераклаў Я. Семяжон.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  2. 2,0 2,1 (unspecified title) Thames & Hudson. — ISBN 978-0-500-20107-7
  3. 3,0 3,1 William Blake
  4. 4,0 4,1 William Blake — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  5. 5,0 5,1 Encyclopædia Britannica
  6. 6,0 6,1 (unspecified title)
  7. 7,0 7,1 Internet Broadway Database — 2000.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 (unspecified title) — 1995. — ISBN 978-1-85619-278-1
  9. 9,0 9,1 (unspecified title) Thames & Hudson. — С. 208. — ISBN 978-0-500-20107-7
  10. 10,0 10,1 http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb118922028

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Блэйк // БЭ ў 18 т. Т. 3. — Мн.: БелЭн. 1996.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]