ФК Кёльн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кёльн
Поўная назва 1. Fußball-Club Köln 01/07 e. V.
Заснаваны 13 лютага 1948
Горад Кёльн, Германія
Стадыён Рэйн Энергі Штадыян
Умяшчальнасць: 50 374[1]
Прэзідэнт Вернер Шпінер
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Бундэсліга
2018/19 1 месца ў Другой Бундэслізе
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Кёльн» (ням.: Köln) — нямецкі футбольны клуб з горада Кёльн. Заснаваны ў 1948 годзе. Трохразовы чэмпіён Германіі і 4-разовы ўладальнік Кубка Германіі. «Кёльн» быў створаны 13 лютага 1948 года пасля зліцця клубаў «Kölner Ballspiel-Club 1901» і «SpVgg Sülz 07». Як і многія іншыя прафесійныя футбольныя нямецкія клубы, «Кёльн» ёсць часткай вялікага спартыўнага клуба, які аб’ядноўвае ў сабе каманды па розных відах спорту, у прыватнасці клубы па гандболе, настольным тэнісе і мастацкай гімнастыцы. Асноўнымі супернікамі клуба з’яўляюцца «Барусія» Мёнхенгладбах, «Баер» і «Фартуна» Дзюсельдорф — клубы з таго ж рэгіёна, з гарадоў, што стаяць на беразе ракі Рэйн.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Раннія часы[правіць | правіць зыходнік]

У 1930-я1940-я гады XX стагоддзя ў горадзе Кёльн грунтаваліся некалькі футбольных каманд прыкладна роўнай сілы: «VfL Köln 1899», «VfR Köln 04», «SV Mülheim», «SpVgg Sülz 07» і «Kölner BC 01». Аднак усе гэтыя саюзы былі калектывамі раённага ўзроўню, якія паспяхова выступалі ў сваім горадзе і прылеглых вёсачках. Ні адна каманда не магла сябе сур’ёзна паказаць у рамках чэмпіяната Рэйнланда, тым больш — у першынстве Германіі. З 1934 па 1944 гады «VfR Köln» здолеў-такі патрапіць у вышэйшую лігу, аднак канкурэнцыя з боку каманд з Трыра, Ахена і Дурэна аказалася непераадольнай.

Рашэннем жыхароў гораду, якія ўсвядомілі неабходнасць мець моцную футбольную каманду, якія здолелі паўплываць на ўладальнікаў звязаў, быў створаны адзін клуб, які ўвабраў усіх лепшых футбалістаў Кёльну. Менавіта так 13 лютага 1948 года была створана футбольная каманда «1.FC Köln», базай для якой паслужылі футбольныя саюзы «Kölner BC» і «Sülz 07». Галоўнай рухаючай сілай зліцця каманд сталі Франц Крэмер і Франц Больг, якія ўзяліся за пабудову канкурэнтаздольнай каманды на нацыянальнай арэне. Пад свае сцягі яны адразу спрабавалі заклікаць моцных ігракоў, кажучы сакраментальную фразу: «Не жадаеце ці вы стаць чэмпіёнамі Германіі разам з намі?».

Франц Крэмер стаў першым прэзідэнтам новай каманды і заставаўся ім аж да сваёй смерці ў 1967 годзе. Ён апынуўся вельмі ўмелым кіраўніком і арганізатарам. За некалькі сезонаў Крэмер сур’ёзна палепшыў інфраструктуру каманды, перавёў яе на прафесійны ўзровень. Ужо ў 1949 годзе клуб здолеў падняцца ў Заходні дывізіён Вышэйшай лігі Германіі.

У 1957 годзе, на вечарынцы футбольнай каманды па заканчэнні сезона, якая супала з карнавальнымі святамі, адзін з гасцей паднёс босу клуба жывога казла. Назвалі яго ў жарт у гонар галоўнага трэнера Генеса Вайсвалера. Казёл так спадабаўся самому настаўніку і ўсім футбалістам, што з часам ператварыўся ў талісман клуба і стаў адлюстроўвацца на лагатыпе каманды, а затым і на ўсёй фанацкай прадукцыі. У выніку за камандай замацавалася мянушка «казлы». На 2008 год на полі футбольнай арэны ў Кёльне выходзіць ужо «Генес Сёмы».

У 1950-х і на пачатку 1960-х гадоў футбалісты з берагоў Рэйна ў цэлым 5 разоў станавіліся найлепшымі ў Заходняй Германіі. Гэта было поспехам для клуба, якога зусім нядаўна не існавала. Поспехі на Захадзе дазвалялі камандзе рэгулярна выступаць у фінальных матчах за чэмпіёнства, але галоўны трафей краіны скарыўся «Кёльну» толькі ў 1962 годзе, калі ў фінале з лікам 4:0 быў пераможаны «Нюрнберг».

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на кастрычнік 2019 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
Брамнікі
1 Германія Бр Тыма Горн 1993
18 Германія Бр Томас Кеслер 1986
Абаронцы
2 Германія Аб Бена Шміц 1994
3 Германія Аб Ласэ Зобіх 1991
5 Германія Аб Рафаэль Чыхас 1990
14 Германія Аб Ёнас Гектар Капітан каманды 1990
19 Нідэрланды Аб Кінгслі Эхізібу 1995
22 Іспанія Аб Хорхэ Мерэ 1997
33 Бельгія Аб Себасцьян Борнау 1999
35 Германія Аб Маціяс Бадэр 1997
Паўабаронцы
6 Германія ПА Марка Хёгер 1989
7 Германія ПА Марцэль Рысэ 1989
Пазіцыя Імя Год нараджэння
Паўабаронцы
8 Бельгія ПА Біржэ Верстрэт 1994
11 Германія ПА Кінгслі Шындлер 1993
13 Аўстрыя ПА Луіс Шаўб 1994
17 Германія ПА Крысціян Клеменс 1991
21 Францыя ПА Венсан Казьела 1995
24 Германія ПА Дамінік Дрэкслер 1990
28 Туніс ПА Эльес Схіры 1995
30 Аўстрыя ПА Флорыян Кайнц 1992
36 Германія ПА Ніклас Гаўптман 1996
39 Паўночная Македонія ПА Дарка Чурлінаў 2000
Нападнікі
9 Германія Нап Зіман Тэродэ 1988
15 Калумбія Нап Джон Кордаба 1993
27 Францыя Нап Антані Мадэст 1988

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]