ФК Пары Сен-Жэрмен

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Пары Сен-Жэрмен
Поўная назва

Paris Saint-Germain Football Club

Заснаваны

12 жніўня 1970

Горад

Парыж, Францыя

Стадыён

Парк-дэ-Прэнс
Умяшчальнасць: 48 713

Прэзідэнт

Насер аль-Хелаіфі

Галоўны трэнер

Унаі Эмеры

Чэмпіянат

Ліга 1

2016/17

02Сярэбраны прызёр 2 месца

Сайт

Афіцыйны сайт

Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Пары Сен-Жэрмен» (фр.: Paris Saint-Germain) — французскі футбольны клуб з горада Парыж. Заснаваны ў 1970 годзе. Шасціразовы чэмпіён Францыі (1986, 1994, 2013, 2014, 2015, 2016), адзіннацаціразовы ўладальнік Кубка Францыі, сяміразовы ўладальнік Кубка французскай лігі і сяміразовы ўладальнік Суперкубка Францыі. Уладальнік Кубка ўладальнікаў кубкаў (1996).

У 1991 годзе клуб быў набыты каналам французскага тэлебачання — Canal+, але з прычыны аддзялення спартыўнага падраздзялення, у 2006 годзе «ПСЖ» быў набыты дзвюма інвестыцыйнымі фондамі: «Калонія Кепітал» з ЗША, «Батлер Капіталь» з Францыі і амерыканскім банкам — «Морган Стэнлі». 30 чэрвеня 2009 года «Калонія Капітал» выкупіў частку «Морган Стэнлі» і стаў акцыянерам, які валодае большай часткай акцый.

31 мая 2011 года фонд «Катар Спорт Інвестментс» выкупіў 70 % акцый «ПСЖ». Катарцам прыйшлося паўгады весці перамовы аб угодзе, уключаючы атрыманне ўхвалення дзейнага прэзідэнта Францыі.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першыя гады[правіць | правіць зыходнік]

Крыза сталічнага футболу ў Францыі прывяла гарадскія ўлады і шэраг уплывовых энтузіястаў да думкі аб стварэнні новага футбольнага клуба ў Парыжы, на змену некалі прыстойным камандам «Расінг» і «Стад Франсэ». Лёсавызначальнае рашэнне было прынята 20 мая 1970 года, і ўжо 12 жніўня таго ж года адбылося зліццё адмыслова створанага клуба «Парыж» з камандай «Стад Сен-Жэрмен» (фр.: Stade Saint-Germain) з прыгараду Парыжу. «Стад Сен-Жэрмен», які існаваў аж з 1904 года, у той год выйшаў з трэцяга французскага дывізіёна ў другі. Новы футбольны клуб «Пары Сен-Жэрмен» узначалілі Гі Крэсан і П'ер-Эцьен Гюё. Па выніках сезону 1970/71 ПСЖ з першай жа спробы выйшаў у вышэйшы дывізіён разам з «Манака» і «Лілем». Аднак справы ў эліце ў «Пары Сен-Жэрмен» пайшлі не зусім удала. У сезоне 1971/72 клуб заняў 16 месца, прычым да канца сезону рушыла ўслед фінансавы крызіс і звязаныя з ёй рознагалоссі ў кіраўніцтве, якія прывялі да хуткага падзелу клуба на «Парыж» і «Пары Сен-Жэрмен». Вось толькі «Парыж» застаўся ў вышэйшым дывізіёне, а ПСЖ стаў аматарскай камандай, і быў адпраўлены назад у трэці дывізіён. Ізноў клуб адразу падняўся вышэй, а ў наступным сезоне 197/74 дайшоў да 1/4 фіналу Кубка Францыі, паралельна выканаўшы асноўную задачу: «ПСЖ» вярнуўся ў эліту і больш яе ніколі не пакідае. Хоць у далейшым тройчы паўставала сітуацыя пагрозы вылету.

1974—1978[правіць | правіць зыходнік]

Клуб паступова набіраў магутнасць. Аднак правальваліся спробы па запрашэнні вядомых футбалістаў. Так знакаміты Пеле не гарэў жаданнем гуляць за еўрапейскі клуб, «Барселона» не адпусціла ў Парыж Ёхана Кройфа, а асабісты фінансавы апетыт Франца Бекенбаўэра астудзіў цікавасць да яго з боку парыжскага кіраўніцтва. Перыяд запомніўся з'яўленнем у камандзе шэрагу па-сапраўднаму гістарычных для клуба ігракоў. У 1974 годзе з «Седана» быў набыты алжырац Мустафа Далеб, які правёў у клубе наступныя дзесяць гадоў, і такім жа стажам з ім можа пацягацца толькі дамарослы ігрок Эрык Рэно. З 1975 года на поле з'яўляецца выхаванец клуба, абаронца Жан-Марк Піларжэ, чый лёс будзе звязаны з роднай камандай рэкордныя чатырнацаць гадоў — да 1989 года. Ветэран «Бенфікі» партугалец Умберту Каэлью правёў у складзе парыжанаў два сезоны, пакуль яго не змяніў у 1977 годзе такі ж вопытны ігрок апорнай зоны «Сент-Эцьену» Жан-Мішэль Лярке. Тады ж, у 1977 годзе, з «Рэймса» быў набыты аргенцінскі нападаючы Карлас Арманда Б'янкі. Паўфінал Кубка Францыі 1975 парыжане прайгралі. Нічога больш прыкметнага ў плане спартыўных дасягненняў з імі на той момант не здарылася. Скандал з падвойнымі квіткамі на стадыён сканчаецца пакараннем у двухгадовую забарону на ўдзел у еўрапейскіх кубкавых турнірах, і вымушанай зменай уладальніка прэзідэнцкага крэсла. Даніэль Эштэр сышоў у адстаўку, і са студзеня 1978 года «Пары Сен-Жэрмен» на цэлых 13 гадоў узначаліў Франсіс Барэлі.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на верасень 2017 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Сцяг Германіі Бр Кевін Трап 1990
2 Сцяг Бразіліі Аб Тыягу Сілва Капітан каманды 1984
3 Сцяг Францыі Аб Прэснель Кімпембэ 1995
5 Сцяг Бразіліі Аб Маркіньюс 1994
6 Сцяг Італіі ПА Марка Вераці 1992
7 Сцяг Бразіліі ПА Лукас Мора 1992
8 Сцяг Італіі ПА Тыягу Мота 1982
9 Сцяг Уругвая Нап Эдынсан Кавані 1987
10 Сцяг Бразіліі Нап Неймар 1992
11 Сцяг Аргенціны ПА Анхель Дзі Марыя 1988
12 Сцяг Бельгіі Аб Тама Мёнье 1991
16 Сцяг Францыі Бр Альфонс Арэала 1993
17 Сцяг Іспаніі Аб Юры Берчычэ 1990
Пазіцыя Імя Год нараджэння
18 Сцяг Аргенціны ПА Джаaвані Ла Чэльса 1996
20 Сцяг Францыі Аб Левен Кюрзава 1992
21 Сцяг Францыі ПА Хатэм Бен Арфа 1987
23 Сцяг Германіі ПА Юліян Дракслер 1993
24 Сцяг Францыі ПА Крыстафер Нкунку 1997
25 Сцяг Францыі ПА Адрыен Раб'ё 1995
27 Сцяг Аргенціны ПА Хаўер Пасторэ 1989
29 Сцяг Францыі Нап Кіліян Мбапэ 1998
31 Сцяг Францыі Аб Алек Жаржэн 1998
32 Сцяг Бразіліі Аб Даніел Алвіс 1983
34 Сцяг Францыі ПА Ларэнца Кальегары 1998
42 Сцяг Францыі ПА Рамен Абран 1994

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]