Хілок (рака)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Хілок
бур. Хёлго мγрэн, манг. Хилго, рус. Хилок
Характарыстыка
Даўжыня 840 км
Басейн 38 500 км²
Расход вады 95,3 м³/с (за 22 км ад вусця[1])
Вадацёк
Выток Шакшынскае
 • Вышыня 932[1] (каля 964[2]) м
 • Каардынаты 52°11′29″ пн. ш. 112°48′29″ у. д.HGЯO
Вусце Селенга
 • Месцазнаходжанне за 242 км ад вусця Селенгі[2]
 • Каардынаты 51°18′56″ пн. ш. 106°59′15″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Водная сістэма Селенга → Байкал → Ангара → Енісей → Карскае мора

Краіна
Рэгіёны Забайкальскі край, Рэспубліка Бурація
Код у ДВР 16030000312116300012262
Selenga.png
physical
Хілок (рака)
Хілок (рака)
physical
выток
выток
вусце
вусце
Blue 0080ff pog.svg — выток, Blue pog.svg — вусце
Commons-logo.svg Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Хіло́к[3] (руск.: Хило́к[4], бур. Хёлго мγрэн, манг.: Хилго) — рака ў Расіі, у Забайкаллі, у Забайкальскім краі і Рэспубліцы Бурація, правы прыток ракі Селенга.

Даўжыня ракі 840 км. Плошча вадазбору 38 500 км². Сярэдні расход вады за 22 км ад вусця складае 96,3[1] м³/с. Сярэдні аб’ём сцёку 3,008[1] км³/год. Рака бярэ пачатак з возера Шакшынскае (Шакша)[1][2] на вышыні каля 964[2] м (932[1] м). За гідраграфічны пачатак магчыма прыняць выток ракі Гразнуха, якая ўпадае ў возера Арахлей, што злучаецца пратокай з возерам Шакшынскае[2]. Басейн ракі знаходзіцца ў паўднёвай частцы Забайкалля. Працякае пераважна ў шырокай міжгорнай даліне. Рэчышча звілістае, дзеліцца на рукавы. Замярзае ў канцы кастрычніка—пачатку лістапада, вызваляецца ад лёду ў канцы красавіка. У верхнім цячэнні рака перамярзае. На вадазборы ракі налічваецца 1752[2] возеры, у тым ліку Шакшынскае (Шакша), Вялікае Гужырнае, Вялікі Ундугун, Іргень, Малы Ундугун, Хутыл-Нор, Арахлей і інш.

Прытокі: Сухара, Алтачэй, Вялікі Сібільдуй, Харлунка, Топка, Верхні Маніртуй, Хайцыгыр, Міхор, Бічура, Хурут, Вялікі Гутай, Вялікі Куналей, малы Куналей, Буй, Салтай, Аяга, Малена, Алентуй, Маргентуй, Байза, Харап, Катархан, Шыла, Бугутуй, Бадатуй, Тырбыхен, Зурун, Буртуй, Аршан, Ніжняя Салхара, Верхняя Салхара, Блудная, Шантой, Улен-Ту, Харагун, Хуртэй, Малая Уленту, Тайдут, Хульруктуйка, Хіла, Гуйлон, Жыпкехен, Рымшалей, Асінаўка (Каменка) і інш.[5]

Каля ракі знаходзіцца горад Хілок.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Иванов В. В., Алексеевский Н. И. Хилок // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Энциклопедия Забайкалья
  3. карта Бураціі — Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).
  4. Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.) 
  5. Государственный водный реестр РФ (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 469. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]