Хілок (рака)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Хілок
бур. Хёлго мγрэн, манг.: Хилго, руск.: Хилок
Характарыстыка
Даўжыня 840 км
Плошча басейна 38 500 км²
Басейн Селенга → Байкал → Ангара → Енісей → Карскае мора
Басейн рэк Паўночны Ледавіты акіян
Расход вады 95,3 м³/с (за 22 км ад вусця[1])
Вадацёк
Выток Шакшынскае
 · Вышыня 932[1] (каля 964[2]) м
 · Каардынаты 52°11′29″ пн. ш. 112°48′29″ у. д.HGЯO
Вусце Селенга
 · Месцазнаходжанне за 242 км ад вусця Селенгі[2]
 · Каардынаты 51°18′56″ пн. ш. 106°59′15″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Краіна Flag of Russia.svg Расія
Рэгіён Забайкальскі край, Рэспубліка Бурація
Хілок (рака) (Расія)
выток
выток
вусце
вусце
Хілок (рака) (Бурація)
выток
выток
вусце
вусце

Хіло́к[3] (руск.: Хило́к[4], бур. Хёлго мγрэн, манг.: Хилго) — рака ў Расіі, у Забайкаллі, у Забайкальскім краі і Рэспубліцы Бурація, правы прыток ракі Селенга.

Даўжыня ракі 840 км. Плошча вадазбору 38 500 км². Сярэдні расход вады за 22 км ад вусця складае 96,3[1] м³/с. Сярэдні аб’ём сцёку 3,008[1] км³/год. Рака бярэ пачатак з возера Шакшынскае (Шакша)[1][2] на вышыні каля 964[2] м (932[1] м). За гідраграфічны пачатак магчыма прыняць выток ракі Гразнуха, якая ўпадае ў возера Арахлей, што злучаецца пратокай з возерам Шакшынскае[2]. Басейн ракі знаходзіцца ў паўднёвай частцы Забайкалля. Працякае пераважна ў шырокай міжгорнай даліне. Рэчышча звілістае, дзеліцца на рукавы. Замярзае ў канцы кастрычніка—пачатку лістапада, вызваляецца ад лёду ў канцы красавіка. У верхнім цячэнні рака перамярзае. На вадазборы ракі налічваецца 1752[2] возеры, у тым ліку Шакшынскае (Шакша), Вялікае Гужырнае, Вялікі Ундугун, Іргень, Малы Ундугун, Хутыл-Нор, Арахлей і інш.

Прытокі: Сухара, Алтачэй, Вялікі Сібільдуй, Харлунка, Топка, Верхні Маніртуй, Хайцыгыр, Міхор, Бічура, Хурут, Вялікі Гутай, Вялікі Куналей, малы Куналей, Буй, Салтай, Аяга, Малена, Алентуй, Маргентуй, Байза, Харап, Катархан, Шыла, Бугутуй, Бадатуй, Тырбыхен, Зурун, Буртуй, Аршан, Ніжняя Салхара, Верхняя Салхара, Блудная, Шантой, Улен-Ту, Харагун, Хуртэй, Малая Уленту, Тайдут, Хульруктуйка, Хіла, Гуйлон, Жыпкехен, Рымшалей, Асінаўка (Каменка) і інш.[5]

Каля ракі знаходзіцца горад Хілок.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Иванов В. В., Алексеевский Н. И. Хилок // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Энциклопедия Забайкалья
  3. карта Бураціі — Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1996. — 511 с.: іл. ISBN 985-11-0068-4 (т. 3), ISBN 985-11-0035-8
  4. Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 
  5. Государственный водный реестр РФ(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 469. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]