Цеплыня

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Выява паверхні Сонца, атрыманая сонечным аптычным тэлескопам са спадарожніка Hinode

Цеплыня, цяпло — адна з формаў перадачы энергіі.

На мікраскапічным узроўні цеплыня - кінетычная частка ўнутранай энергіі рэчыва, якая вызначаецца хаатычным рухам малекул і атамаў (т. зв. цеплавы рух), з якіх гэтае рэчыва складаецца.

Мерай інтэнсіўнасці руху атамаў, г. зн. цеплыні, з'яўляецца тэмпература.

Фізічныя канцэпцыі[правіць | правіць зыходнік]

Ажно да канца 18 стагоддзя цеплыню ўяўлялі як матэрыяльную субстанцыю. Лічылася, што тэмпература сістэмы вызначаецца колькасцю "каларычнай вадкасці" ці "цепларода", што ў ёй змяшчаецца. Б. Румфард (1751 - 1814), а пазней Дж. Джоўль(1818 - 1889) і іншыя тагачасныя фізікі абверглі "каларычную" тэорыю даказаўшы,што цеплыня нічога не важыць і існуе магчымасць атрымліваць яе ў любой колькасці проста за кошт механічнага церця[1].

Сучасная фізіка прытрымліваецца разумення цеплыні як энергіі руху атамаў і малекул рэчыва.

Адзінкі вымярэння цеплыні[правіць | правіць зыходнік]

Цеплыня, як адна з формаў энергіі, у Міжнароднай сістэме адзінак вымярэння СІ адзінкай энергіі з'яўляецца джоўль [Дж]. Пазасістэмныя адзінкі вымярэння цеплыні:

  • Брытанская цеплавая адзінка (англ. BTU - "British thermal unit"), 1 БТА = 1055,06 Дж

Фізічныя разлікі[правіць | правіць зыходнік]

Колькасць цеплныі абазначаецца вялікай літарай Q (ад англ. quantity of heat - ""колькасць цеплыні"):

Q = m \cdot c \cdot \Delta T

дзе

Крыніцы цеплыні[правіць | правіць зыходнік]

Асноўнымі крыніцамі цеплыні з'яўляюцца хімічныя і ядзерныя рэакцыі, а таксама розныя працэсы ператварэння энергіі.

Прыкладамі экзатэрмічных рэакцый (хімічныя рэакцыі з выдзяленнем цеплыні) з'ўляюцца гарэнне і расшчапленне ежы. Амаль уся цеплыня, атрымліваемая Зямлёй забяспечваецца ядзернымі рэакцыямі, якія працякаюць у нетрах Сонца.

У цеплыню можна ператвараць і іншыя віды энергіі, напрыклад механічную работу і электрычную энергію.

Згодна 1-му закону тэрмадынамікі цеплавую энергію (як і любую) можна толькі ператварыць у іншую форму, але нельга атрымаць “з нічога” ці знішчыць.

Распаўсюджанне цеплыні[правіць | правіць зыходнік]

Распалены да чырвані метал аддае сваё цяпло асярооддзю ў асноўным выпраменьваннем

Распаўсюджанне цеплыні (цеплаабмен) адбываецца ў любых рэчывах і нават праз вакуум пры ўмове наяўнасці рознасці тэмператур.

Вылучаюць тры элементарных віды цеплаабмена:

  • Канвекцыя — перанос цеплыні ў вадкасцях і газах, звязаны з рухам субстанцыі.
  • Цеплавое выпраменьванне — працэс выпраменьвання і распаўсюджання ў прасторы энергіі ў выглядзе хваляў і элементарных часціц.

Цеплыня ў жыцці чалавека[правіць | правіць зыходнік]

Чалавек выкарыстоўвае цеплыню на працягу ўсяго існавання цывілізацыі, цеплавая энергія так ці інакш прысутнічае абсалютна паўсюдна: ад функцыянавання энергетычных установак да прасцейшых мікраскапічных фізічных працэсаў.

Цеплыня адыгравае важную ролю ў тым ліку і ў функцыянаванні чалавечага арганізма. Энергія, якая атрымліваецца з расшчапленнем ежы ідзе на падтрыманне тэмпературы цела каля 36,7 ° С.

Чалавек лепей адчувае цеплыню, калі ў паветры ўтрымліваецца болей вільгаці. Напрыклад пры тэмпературы 30 ° С, але з 10% вільготнасцю будзе здавацца, што тэмпература паветра ўсяго 28 °C. Але ўжо пры вільготнасці каля 90% тэмпература адчуваецца як 40 °C.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  • Быстрицкий Г. Ф. Основы энергетики — Москва: Кнорус, 2012.,352 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Руска-беларускі фізічны слоўнік / Уклад. Самайлюковіч У., Пазняк У., Сабалеўскі А. — Мн.: Навука і тэхніка, 1994. С. 250