Часночны грыб

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Часночны грыб
Marasmius scorodonius - Lindsey.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Marasmius scorodonius (Fr.) Fr. 1836

Сінонімы
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  182058
EOL  6756251
MB  501417

Часночны грыб, часночнік, негніючнік часночны (Marasmius scorodonius) — шапкавы базідыяльны грыб роду Негніючнік (Marasmius) сямейства радоўкавых.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Шапка дыяметрам да 3 см, пукатая, потым плоскараспасцёртая, часам увагнутая, крэмава-бураватая да белай, гладкая, сухая, тонкамясістая. Мякаць шчыльная, пругкая, з рэзкім пахам часнаку. Пласцінкі белыя, частыя, прырослыя, шырокія. Ножка вышынёй да 5 см, храсткаватая, рыжавата-карычневая, бліскучая, цыліндрычная, суцэльна, пазней полая. Споры гладкія і бясколерныя, звужаныя да аднаго канца.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Пашыраны ў Паўночным паўшар'і, у зонах умеранага клімату Еўразіі і Амерыкі. На тэрыторыі Беларусі трапляецца ў лісцевых і хвойных лясах з ліпеня па верасень.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Грыб мае часночны пах і смак, які захоўваецца і ў высушаным выглядзе. Ядомы, спажываецца ў якасці прыправы.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Часночны грыб // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — 512 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2 (т. 17), ISBN 985-11-0035-8. — С. 251.
  • Калніньш І. А. Часночнік // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 5. Стаўраструм — Яшчур / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1986. — Т. 5. — С. 329. — 583 с. — 10 000 экз.
  • Сержанина Г. И., Змитрович И. И. Макромицеты. Иллюстрированное пособие для биологов / Под ред. Н. А. Дорожкина — Мн.: Вышэйшая школа, 1978. — С. 100. — 192 с. — 60 000 экз.(руск.)