Эрнст Генрых Вебер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эрнст Генрых Вебер
ням.: Ernst Heinrich Weber
Ernst Heinrich Weber.jpg
Дата нараджэння 24 чэрвеня 1795(1795-06-24)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 26 студзеня 1878(1878-01-26)[1][2][3] (82 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці псіхолаг, урач, фізіёлаг, анатам, фізік, статыстык
Навуковая сфера фізіялогія, медыцына
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Ёган Хрысціян Розенмюлер
Вядомыя вучні Hermann Lotze[d]
Член у
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Эрнст Генрых Вебер на Вікісховішчы

Эрнст Генрых Вебер (ням.: Ernst Heinrich Weber; 24 чэрвеня 1795, Вітэнберг - 26 студзеня 1878, Лейпцыг) — нямецкі анатам і псіхафізіёлаг.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 1818 года прафесар анатоміі, а затым фізіялогіі ў Лейпцыгскім універсітэце. Асноўныя працы Вебера прысвечаны вывучэнню адчувальнасці (галоўным чынам скурнай і мышачнай). Стварыўшы шэраг методык і прыбораў для вопытнага вывучэння органаў пачуццяў (некаторыя з іх ўжываюцца і ў цяперашні час, напрыклад цыркуль Вебера для вызначэння парога скурнай адчувальнасці), Вебер адкрыў наяўнасць заканамерных суадносін паміж сілай ўздзеяння знешніх фізічных раздражняльнікаў і выкліканымі імі суб'ектыўнымі рэакцыямі - адчуваннямі. Паказаўшы падпарадкаванасць псіхічных з'яў ліку і меры, гэтыя работы Вебера паклалі пачатак псіхафізіцы і эксперыментальнай псіхалогіі. Веберу належыць шэраг важных работ па вызначэнні абсалютнай сілы цягліц, па вывучэнні механізмаў хады і іншых праяў рухальнай актыўнасці. Будучы прыхільнікам прыродазнаўчага тлумачэння псіхічных актаў, Вебер раскрытыкаваў прынцып "спецыфічнай энергіі органаў пачуццяў", які адмаўляў залежнасць псіхічных актаў ад знешніх раздражняльнікаў.

Зноскі