Эрнст Генрых Вебер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эрнст Генрых Вебер
ням.: Ernst Heinrich Weber
Ernst Heinrich Weber.jpg
Дата нараджэння

24 чэрвеня 1795({{padleft:1795|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:24|2|0}})

Месца нараджэння

Вітэнберг

Дата смерці

26 студзеня 1878({{padleft:1878|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:26|2|0}}) (82 гады)

Месца смерці

Лейпцыг

Грамадзянства

Свяшчэнная Рымская імперыя, Рэйнскі саюз, Германскі саюз

Навуковая сфера

фізіялогія, медыцына

Альма-матэр

Лейпцыгскі ўніверсітэт

Эрнст Генрых Вебер (ням.: Ernst Heinrich Weber; 24 чэрвеня 1795, Вітэнберг - 26 студзеня 1878, Лейпцыг) — нямецкі анатам і псіхафізіёлаг.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 1818 года прафесар анатоміі, а затым фізіялогіі ў Лейпцыгскім універсітэце. Асноўныя працы Вебера прысвечаны вывучэнню адчувальнасці (галоўным чынам скурнай і мышачнай). Стварыўшы шэраг методык і прыбораў для вопытнага вывучэння органаў пачуццяў (некаторыя з іх ўжываюцца і ў цяперашні час, напрыклад цыркуль Вебера для вызначэння парога скурнай адчувальнасці), Вебер адкрыў наяўнасць заканамерных суадносін паміж сілай ўздзеяння знешніх фізічных раздражняльнікаў і выкліканымі імі суб'ектыўнымі рэакцыямі - адчуваннямі. Паказаўшы падпарадкаванасць псіхічных з'яў ліку і меры, гэтыя работы Вебера паклалі пачатак псіхафізіцы і эксперыментальнай псіхалогіі. Веберу належыць шэраг важных работ па вызначэнні абсалютнай сілы цягліц, па вывучэнні механізмаў хады і іншых праяў рухальнай актыўнасці. Будучы прыхільнікам прыродазнаўчага тлумачэння псіхічных актаў, Вебер раскрытыкаваў прынцып "спецыфічнай энергіі органаў пачуццяў", які адмаўляў залежнасць псіхічных актаў ад знешніх раздражняльнікаў.