Якаб Понтусан Дэлагардзі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Якаб Понтусан Дэлагардзі
граф Лекё

шведск.: Jakob Pontusson De la Gardie
greve av Läckö
Якаб Понтусан Дэлагардзі граф Лекё
Партрэт з Нацыянальнага музея Швецыі
сцяг
1-ы Генерал-губернатар Лівоніі
1622—1628
Папярэднік -
Пераемнік Густаў Хорн
 
Дзейнасць палітык, землекарыстанне, ваенны
Нараджэнне 20 чэрвеня 1583(1583-06-20)
Рэвель
Смерць 12 жніўня 1652(1652-08-12) (69 гадоў)
Стакгольм
Род Дэлагардзі
Бацька Понтус Дэлагардзі
Маці Сафія Гюленхельм (швед.)
Жонка Эба Брагэ
Дзеці Магнус Габрыэль Дэлагардзі
 
Ваенная служба
Прыналежнасць Flag of Sweden.svg Швецыя
Род войскаў інфантэрыя
Званне фельдмаршал
Бітвы Паход Дэлагардзі

Граф Якаб Понтусан Дэлагардзі (шведск.: Jakob de la Gardie; 20 чэрвеня 1583, Рэвель — 12 жніўня 1652, Стакгольм) — шведскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, актыўны ўдзельнік падзей Смутнага часу (гл. паход Дэлагардзі). У 1620 годзе ганараваны званнем фельдмаршала. Старэйшы сын — Магнус Габрыэль Дэлагардзі, рыксканцлер Швецыі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 20 чэрвеня 1583 года ў Рэвелі ў сям'і Понтуса Дэлагардзі (1520—1585), шведскага палкаводца і дыпламата французскага паходжання.

У лютым 1609 года ўзначальваў пятнаццацітысячны дапаможны атрад, адпраўлены шведскім каралём Карлам IX на дапамогу Васілю Шуйскаму супраць польска-літоўскіх войскаў. Разам з войскамі пад камандаваннем Міхаіла Скапіна-Шуйскага разбіў польска-літоўскія войскі каля Цверы, вызваліў Троіцкую лаўру. У сакавіку 1610 года ўвайшоў у Маскву. Быў разбіты пры Клушыне і вымушаны быў адступіць. У 1610 годзе аблажыў Ціхвінскі манастыр, пратрымаўшы яго да 1613 года. Узначальваў шведскае войска ў бітве пад Бронніцай, удзельнічаў у аблозе Пскова ў 1615 годзе. У 1617 годзе ўдзельнічаў у заключэнні Сталбоўскага міру.

З 1619 года шведскі намеснік у Рэвелі, з 1622 года генерал-губернатар Лівоніі. У 1632—1644 гадах член рэгенцкага савета пры каралеве Крысціне. Атрымаў ад караля ў леннае валоданне вобласць вакол замка Лескё, які значна перабудаваў. Памёр 12 жніўня 1652 года ў Стакгольме. У яго гонар названы горад Якабстад.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сюрьё В.-М. Якоб Де ла Гарди // Сто замечательных финнов. Калейдоскоп биографий = 100 suomalaista pienoiselämäkertaa venäjäksi / Ред. Тимо Вихавайнен (Timo Vihavainen); пер. с финск. И. М. Соломеща. — Хельсинки: Общество финской литературы (Suomalaisen Kirjallisuuden Seura), 2004. — 814 с. — ISBN 951-746-522-X.. — Электронная версия книги на сайте Финского биографического общества. — Архивировано из первоисточника 18 декабря 2012. Проверено 27 декабря 2012.
  • Кобзарева Е.И. Шведский военачальник Я.П. Делагарди в России "Смутного времени" // Новая и новейшая история. — 2006. — № 3. — С. 170 - 184.