Ян Любсевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ян Любсевіч
польск.: Jan Lubsiewicz, лац.: Joannes Lubsiewicz
Род дзейнасці святар, педагог
Дата нараджэння 21 чэрвеня 1758
Месца нараджэння Сандамірскае ваяводства
Дата смерці 14 мая 1826
Месца смерці Старая Весь, Галічына

Ян Любсевіч (польск.: Jan Lubsiewicz, лац.: Joannes Lubsiewicz; 21 чэрвеня 1758, Сандамірскае ваяводства – 14 мая 1826, Старая Весь, Галічына[1]) – святар і педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 24 жніўня 1780 г. у Полацку і стаў адным з першых навіцыяў (паслушнікаў) навіцыяту, які быў урачыста адкрыты ў горадзе 2 лютага 1780 г.[2] У 1788 г. у Полацку высвечаны на ксяндза. Прафесар паэтыкі і рыторыкі ў калегіумах Полацка (1791–1792) і Віцебска (1792–1795). Прэфект школ і прапаведнік у Магілёве (1795–1796), Полацку (1796–1799), Віцебску (1799–1802) і Пецярбургу. З 1810 па 1813 гг. – рэктар Магілёўскага езуіцкага калегіума, а ў потым рэктар і магістр навіцыяту ў Пушы (1813–1819) і Ужвальдзе (1819–1820)[1].

Пасля выгнання езуітаў з Расійскай імперыі (1820) паехаў на Галічыну. Віцэ-рэктар у Цярнопалі (1821–1822), віцэ-рэктар і намеснік магістра навіцыяту ў Старой Весі (1822–1826)[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Grzebień, L. (Ed.), Encyklopedia Wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1996.
  2. Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – С. 126.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – 632 с.
  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995 / оprac. L. Grzebień. – Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. – 882 s.