Стэарын
Стэары́н[1] (фр.: stearine, ад грэч. stear — тлушч) — арганічны прадукт, што атрымліваецца з тлушчаў. Складаецца са стэарынавай кіслаты з дамешкам пальміцінавай, алеінавай і іншых насычаных і ненасычаных тлустых кіслот.
Уласцівасці
[правіць | правіць зыходнік]Стэарын — цвёрдая, паўпразрыстая маса, тлустая на навобмацак. Тэмпература плаўлення 53—65 °C (у залежнасці ад гатунку), шчыльнасць 0,92 г/см³ (пры 20 °C).
Атрыманне
[правіць | правіць зыходнік]Атрымліваюць дыстыляцыяй гідралізатаў жывёльных тлушчаў (з наступнай крышталізацыяй і адцісканнем) або гідраваннем ненасычаных кіслот раслінных алеяў.
Ва ўмовах лабараторыі стэарын можа быць атрыманы узаемадзеяннем растваральнага стэарата і кіслаты. Прыклад рэакцыі стэарату натрыю і воцатнай кіслаты:
Выкарыстанне
[правіць | правіць зыходнік]Стэарын выкарыстоўваецца у вытворчасці мыла, папяровай, гумавай, тэкстыльнай прамысловасці, пры вырабе свечак і інш.
Заўвагі
[правіць | правіць зыходнік]Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Стэары́н // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 229. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
- Стэарын // Хімічны слоўнік навучэнца: Дапаможнік для вучняў / Б. Н. Качаргін, В. М. Макарэўскі, Л. Я. Гарнастаева, В. С. Аранская. — Мн.: Народная асвета, 2003. — С. 221. — 287 с. — 1 000 экз. — ISBN 985-12-0621-8.
- Стеарин // Большая советская энциклопедия : ([в 30 т.]) / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд.. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. (руск.)