Іосіф Флавій
З пляцоўкі Вікіпедыя.
| Іосіф Флавій іўр.: יוסף בן מתתיהו лац.: Josephus Flavius |
|
 |
|
| Імя пры нараджэнні: | Йосе́ф бен Матитья́гу |
|---|---|
| Дата нараджэння: | каля 37 |
| Дата смерці: | каля 100 |
 |
Гэта пачатак артыкула. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
Іосіф ФЛАВІЙ, Іосеф бен МАТЫТ'ЯХУ (лац.: Josephus Flavius; 37, Іерусалім — пасля 100) — старажытнаяўрэйскі гісторык.
Падчас Іудзейскай вайны (66—73) военачальнік у Галілеі. У 67 перайшоў на бок рымлян. У Рыме атрымаў правы грамадзяніна і прызначаны гістарыёграфам Флавіяў, прыняў іх родавае імя. Аўтар твораў «Іудзейская вайна», «Старажытная гісторыя Ізраіля» («Іудзейскія старажытнасці»), «Супраць Апіёна», «Аўтабіяграфія».
У Рэчы Паспалітай пераклад кнігі І. Флавія «Іудзейская вайна» на польскую мову зрабіў Ян Казаковіч, выдадзены Я. Карцанам у Вільні (1595), з якога невядомым аўтарам быў зроблены неапублікаваны пераклад на старабеларускую мову.
Літаратура [правіць]
- Беларуская энцыклапедыя. Т. 7. — Мн., 1998.
