Ірад Вялікі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Ірад I Вялікі
іўр.: הוֹרדוֹס, лац.: Herodus
Ірад I Вялікі
29-ы Цар Іўдзеі
37 або 36 да н.э. — 4 або 1 да н.э.[1]
Папярэднік: Антыгон II
Пераемнік: Ірад Архелай
 
Веравызнанне: Іўдаізм
Нараджэнне: 73 да н.э.(0-73)
Ашкелон
Смерць: 4 да н.э.(00-4)
Іерыхон
Пахаваны: Ірадыён
Род: Ірадыяды
Бацька: Антыпатр Ідумеянін
Маці: Кіпрас (Cypros)
Жонка: 1) Дорыс
2) Марыямна I
3) Марыямна II
4) Мальфака
5) Клеапатра
6) Палас
7) Федра
8) Элпіс
Дзеці: сыны: Анціпа, Аляксандр, Арыстабулус IV, Ірад Філіп I, Ірад Архелай, Ірад Анціпа, Ірад Філіп II, Ірад і Фазаіл
дочкі: Салампса, Кіпра, Алімпіяда, Раксана і Саламея

Ірад I Вялікі (каля 73 — 4 да н.э.) — цар Іўдзеі з 40 да н.э. (фактычна з 37 да н.э.).

Тытул цара атрымаў ад рымскага сената, але ўнутры Іўдзеі карыстаўся амаль абсалютнай уладай. Пашырыў тэрыторыю свайго царства, падуладнага Рыму, да межаў былой дзяржавы Давіда. Ператварыў Іерусалім у крэпасць. Бязлітасна душыў народныя хваляванні і знішчаў усіх, каго лічыў супернікам, у т.л. уласных дзяцей. Паводле хрысціянскага падання, даведаўшыся пра нараджэнне Хрыста, загадаў забіць усіх немаўлят у г. Віфлеем.

Пазней імя Iрад набыло пераносны сэнс як назва вельмі жорсткага, бязлітаснага чалавека.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Персанажы Новага Запавету