Аксітанская мова

Аксітанская
Саманазва:	Occitan
Краіны:	Францыi, Іспаніі, Італіі
Рэгіёны:	Заходняя Еўропа
Афіцыйны статус:	Каталоніі (Іспаніі)
Арганізацыя, якая рэгулюе:	-
Агульная колькасць носьбітаў:	1 млн.
Класіфікацыя
Катэгорыя:	???
Індаеўрапейская  Раманскія   Заходнераманскія      Аксітанская
Пісьменнасць:	Лацінскі алфавіт
Моўныя коды
ISO 639-1:	oc
ISO 639-2:	oci
ISO 639-3:	oci
Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Аксітанская мова або лангедок (акс. occitan, lenga d'òc — мова «ок», ад сярэднявечнага выразу пацверджання, згоды): раманская мова, заснаваная на лацінскай мове, гэтаксама як іспанская, італьянская і французская мовы.

Распаўсюджанне аксітанскай мовы

Аксітанская мова распаўсюджана ў паўднёвых рэгіёнах Францыі, у Аксітанскай даліне на паўночным захадзе Італіі, у Манака, а таксама ў Аранскай даліне на поўначы Іспаніі.

У ёй налічваецца шэсць асноўных рэгіянальных варыянтаў:

• авэрнская,
• альпская,
• гасконская (уключае беарнскую, на якой гавораць у Бэарне)
• лангедокскую.
• лімузенская,
• правансальская (у т.л. нісуа (niçois), на якой гавораць у навакольлях Ніцы),

Усе гэтыя разнавіднасці аксітанскай мовы маюць сваю пісьменнасць і раўнапраўныя; стандартная аксітанская мова — сінтэз гэтых моў.

Літаратура

• Гурычева М. С., Катагощина Н. А., Сравнительно-сопоставительная грамматика романских языков. Галло-романская подгруппа, М., 1964.
• Лободанов А. П., Морозова Е. В., Челышева И. И. Окситанский язык // Языки мира: Романские языки. М.: Academia, 2001.
• Формирование литературных романских языков: провансальский — окситанский. М., 1991.
• Alibert L., Gramatica occitana segon los parlars lengadocians. Tolosa, 1935.
• Anglade J., Grammaire de l’ancien provençal, ou ancienne langue d’oc: phonétique et morphologie. Paris, 1921.
• Bayle L., Dissertation sur l’orthographe provençale comparée à la graphie dite occitane. Toulon, 1968.
• Bec P., La langue occitane. Paris, 1963.
• Bec P., Manuel pratique d’occitan moderne. Paris, 1973.
• Camproux Ch., Situation actuelle des lettres d’oc, «Neophilologus», 1967, v. 51, № 2.
• Koschwitz E., Grammaire historique de la langue des félibres. Genève; Marseille, 1973.
• Kremnitz G., Versuche zur kodifizierung des Okzitanischen seit dem 19. Jahrhundert und ihre Annahme durch die Sprecher. Tübingen, 1974.
• Lafont R., La phrase occitane. Essais d’analyse systématique. Paris, 1967.
• Lexikon der Romanistischen Linguistik / Hrsg. von G. Holtus, M. Metzelin, Ch. Schmitt. Tübingen, 1991, Bd. V, 2.
• Nouvel A., L’occitan sans peine. Paris, 1980.
• Ronjat J., Grammaire historiques des parlers provençaux modernes. Montpellier, 1930—1941, vol. 1-4.
• Salvat J., Grammaire occitane des parlers languedociens. Toulouse, 1973.
• Wheeler M., «Occitan», The Romance Languages. New-York; London, 1988.

Слоўнікі

• Alibert L., Dictionnaire occitan-français d’après les parlers languedociens. Toulose, 1965.
• Coupier J., Dictionnaire français-provençal. Gignac-la-Nerthe, 1995.
• Fourvières X. de, Lou Pichot Tresor, dictionnaire provençal- et français-occitan. Avignon, 1952.
• Mistral F., Lou Tresor dou Felibrige ou dictionnaire provençal-français. Paris, 1932, 2 vol.

Атласы

• Boisgontier J., Atlas linguistique et ethnographique du Languedoc oriental. Paris, 1981—1986, vol. 1-3.
• Bouvier J. C., Martel Cl., Atlas linguistique et ethnographique de la Provence. Paris, 1975—1986, vol. 1-3.
• Guiter H., Atlas linguistique des Pyrénées orientales. Paris, 1966.
• Nauton P., Atlas linguistique et ethnographique du Massif Central. Paris, 1957—1963, vol. 1-4.
• Potte J. Cl., Atlas linguistique et ethnographique de l’Auvergne et de Limousin. Paris, 1975—1987, vol. 1-2.
• Ravier X., Atlas linguistique et ethnographique du Languedoc occidental. Paris, 1978—1986, vol. 1-3.

У Сеціве

• На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Аксітанская мова
• Агульныя звесткі і граматыка аксітанскай мовыа(англ.) 
• Аксітанскія слоўнiкi ў сетцы(фр.)