Востраў Сінт-Эстаціус

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Сінт-Эстаціус
Sint Eustatius
Caribbean - SSS Islands.PNG
Каардынаты: Каардынаты: 17°29′00″ пн. ш. 62°58′00″ з. д. / 17.483333° пн. ш. 62.966667° з. д. (G) (O) (Я)17°29′00″ пн. ш. 62°58′00″ з. д. / 17.483333° пн. ш. 62.966667° з. д. (G) (O) (Я)
Архіпелаг Малыя Антыльскія астравы
Акваторыя Карыбскае мора
Краіна Flag of the Netherlands.svg Нідэрланды
Сінт-Эстаціус (Вест-Індыя)
Сінт-Эстаціус
Сінт-Эстаціус
Плошча 21 км²
Насельніцтва 3 791 чал.
Шчыльнасць насельніцтва 180,524 чал./км²
Узбярэжжа
Commons-logo.svgСінт-Эстаціус на Вікісховішчы 


Сінт-Эстаціус (нідэрл.: Sint Eustatius) — востраў у Карыбскім моры. Утварае спецыяльны муніцыпалітэт Нідэрландаў. Плошча — 21 км². Насельніцтва — 3791 чал. Адміністрацыйны цэнтр — Араньестад.

Геаграфія і прырода[правіць | правіць зыходнік]

Вулкан Квіл

Востраў Сінт-Эстаціус уваходзіць у групу Паўночных Падветраных астравоў Малой Антыльскай грады. Мае вулканічнае паходжанне. Паўночна-заходняя частка сфарміравана 5 маладымі вулканамі, не старэйшымі за 1 млн гадоў. Яны захоўваюць частковую актыўнасць і ствараюць зону скал і ўзвышшаў. Найвышэйшы пункт — вулкан Квіл (602 м), які мае прасторны кратар. Паўднёвая частка складзена старажытнымі вапняковымі і пемзавымі адкладаннямі, даволі нізкая. Узбярэжжа атачае каралавы рыф.

Клімат трапічны пасатны. Тэмпературны рэжым мала змяняецца на працягу года (24 °C — 31 °C).

Флора і фаўна пацярпелі ад дзейнасці чалавека, але меней, чым на іншых малых астравах Карыбскага мора. На ўзбярэжжы растуць пальмы, алоэ, папараці. На ўзвышшах — трапічны лес, у якім захаваліся рэдкія дрэвы, у тым ліку махагонія ( Swietenia mahagoni), каштоўная дзякуючы сваёй чырвонай драўніне. Наземная фаўна прадстаўлена птушкамі, чарапахамі і яшчаркамі.

Для захавання далікатнай прыроды вострава створаны 2 нацыянальныя паркі і батанічны сад.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Салют 1776 г.

У старажытнасці востраў маглі наведваць індзейцы аравакі і карыбы, але ў пісьмовых крыніцах звестак пра іх не захавалася. Першым еўрапейцам, які ўбачыў востраў у 1493 г., быў Хрыстафор Калумб.

У 1636 г. галандцы заснавалі на востраве калонію, стварылі на ім плантацыі тытуню і цукровага трыснёгу, аднак галоўны прыбытак даваў трансатлантычны гандаль. Негледзячы на малыя памеры, Сінт-Эстаціус меў важнае стратэгічнае значэнне, быў лёгка дасягальным для караблёў з Еўропы і знаходзіўся ў непасрэднай блізкасці да брытанскіх, французскіх і дацкіх калоній у Карыбскім моры. Востраў шмат разоў захоплівалі французы і англічане, але ён нязменна вяртаўся да Нідэрландаў.

У 1756 г. галандцы надалі Сінт-Эстаціусу статус палітычна нейтральнага і свабоднага для гандлю порта. У выніку, ён хутка ператварыўся ў адзін з галоўных гандлёвых цэнтраў Амерыкі, а яго насельніцтва перавысіла 20 тысяч чалавек. У гады Амерыканскай рэвалюцыі Сінт-Эстаціус выкарыстоўваўся як перавалачны пункт паставак зброі амерыканскім паўстанцам. У 1776 г. астравіцяне павіталі амерыканскі флот салютам, што было ўспрынята як афіцыйнае прызнанне новай дзяржавы.

Аднак к канцу XVIII ст. з-за высокіх пошлін, уведзеных брытанцамі і французамі, а таксама канкурэнцыі з дацкімі калоніямі на Віргінскіх астравах, кароткі перыяд эканамічнага поспеху скончыўся. Многія пасяленцы пакінулі востраў, і ён ператварыўся ў глухую частку света.

У 1954 г. Сінт-Эстаціус увайшоў у склад Нідэрландскіх Антыльскіх астравоў. Рэферэндум, які праходзіў на ім у 2005 г. выявіў, што большасць мясцовых выбаршчыкаў выступае за працяг існавання гэтага ўтварэння. Але ў 2010 г. Нідэрландскія Антылы перасталі існаваць, а Сінт-Эстаціус набыў статус спецыяльнага муніцыпалітэта Нідэрландаў.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]